คิดถึง..จริงๆน๊า^^
หายไปนาน..มั่กมาก แหะๆ
กับวันที่รถเสีย...ปวดหัว..วุ่นวาย..สับสนTT
ข้อคิดจาก..."หญิงบ้า"
กลับมาอัพ..หลังจากหายไปนาน^^
ว่ากันต่อกับโรงเกลือ & ที่มาของฉายา อิอิ
หายหน้าไปนาน..แต่ยังรักกันอยู่เหมือนเก่า..ใช่ไหมคะ^^
แวะมาทัก...หลังจากดองเค็ม อิอิ
คิดถึงกันไหม๊คะ ^^!!
หัวใจเจ้าเอย...ใยเลยจึงเป็นแบบนี้...
ช่วงเวลาแห่งความสุข...
เมื่อเจ้าตัวเล็ก...วิ่งงงงงง!!!!
เมื่อบางครั้งที่เรารบกัน..หุหุ
ทำดีเอาหน้า...เนี่ยแหล่ะน๊า...มนุษย์
เจ้ากิ๊ก..เค้าจากเล็กไปแล้ว!!!
เมื่อเจ้ากิ๊ก...เจ็บครีบ!!
อัพย้อน..วันเกิด
สุขสันต์วันเกิด...(Happy Birth Day to Me..)
อีกไม่กี่วัน..ก็เลขสามแล้วอ่ะTT
ได้แต่..เก็บไว้ในใจ
สวัสดีความรัก^^
เพราะหัวใจ...ไม่มีเหตุผล
Thanks for my 's puppy love!!!
puppy love!!




กลับมาอัพ..หลังจากหายไปนาน^^

คิดถึงกันหรือเปล่าคะ ^^
เล็กก็คิดถึงชาวไดฯนะคะ....
ที่ไม่ได้อัพ..เพราะไม่ได้เข้าเน็ตในคอมฯเลย
ได้แต่เข้าเน็ตผ่านมือถือ...ซึ่งไม่สะดวกต่อการอัพไดฯอย่างเต็มที่
มีเรื่องราว...อยากเล่าสู่กันฟังหลายๆอย่าง
แต่...บางทีสมองก็สับสนว่าจะเริ่มเรื่องไหนก่อนดีน๊า
อื่มมม...เรื่องอาการป่วยที่พึ่งหายดีกว่าเน๊อะ

วันพุธที่ 22 กันยายน
เวลาประมาณ 19.00 โดยประมาณ
วันนี้เริ่มมีอาการไข้ขึ้น...แต่ด้วยความที่ยังพอพยุงร่างกายไหว...ก็เลยไม่ได้สนใจอะไร
กลับบ้านมา...ยอมรับว่าวันนี้ทะเลาะกับเค้าด้วย
ความรู้สึกมันเหนื่อย ท้อ ระคนกับหลายๆเรื่อง
บางที...ภายนอกอาจจะดูเข้มแข็ง แต่ลึกๆแล้ว...ข้างใน..เราอาจจะอ่อนแอกว่าคนอื่นๆร้อยเท่าพันเท่าก็ได้
คืนนี้อยากนอนให้หลับ...กินยาเข้าไป เอ่อ...ขอไม่บอกจำนวนแล้วกันค่ะ
หลังจากกินยาเข้าไป...ตื่นมากลางดึก..ปวดตัว และปวดหัวมากกกกก
อาการไข้ไม่ลดลง
ผลสรุปตอนเช้ามืดของวันพฤหัส...อาเจียนยาออกมาหมด
ไข้ขึ้น...นอนซมทั้งวัน..และกว่าจะหยุดอาเจียน..ก็ตอนเกือบๆเย็นของวันพฤหัสแล้ว
วันนี้ไม่สามารถพาตัวเองลงไปหาอะไรกินได้...ปวดหัวมากกก
ตอนนั้นยอมรับว่า..คิดถึงแม่ ถ้าแม่ยังอยู่...แม่คงชงโอวัลตินร้อนๆมาให้กินแล้วล่ะค่ะ
ว่าคนนั้นเค้าจะยอมโทรมาหา ก็ปกเข้าไปตอนบ่ายสอง
ถ้าเล็กโคม่า..เค้าก็เรียกว่ามาดูใจไม่ทันแล้วล่ะค่ะ
วันนี้โชคดี...ได้โจ๊กคัพและนมกล่องจากพี่ที่อยู่หอเดียวกันมาแขวนไว้ให้หน้าห้อง
เพราะวันทั้งวันเล็กไม่สามารถเดินไปไหนได้จริงๆ...ปวดหัวสุดๆ
แต่ก็ยอมรับว่าไม่กล้ากินยา..เพราะ..ฝังใจอยู่อ่ะค่ะTT
กว่าไข้จะลด..ใช้เวลาสองคืนกับ1วัน เฮ้อ
ทรมานมากๆ
ตอนนี้อาการดีขึ้นมาก...แต่หลังจากสร่างไข้เพียงหนึ่งวัน..สุกานดาก็ซ่า อิอิ
แล้ว..อาการก็กลับมาทรุดอีกรอบ(สมน้ำหน้า...^^")
ตอนนี้ก็เลยพักรักษาตัวมา 1 อาทิตย์เต็มๆ..
ตอนนี้ดีขึ้นอย่างมากแล้วค่ะ..เพียงแต่อาการเสียงเป็นเป็ดยังมีอยู่
แต่..ข้อเสียอย่างนึงที่เล็กเบื่อๆคือ...กินข้าวได้น้อยลงมาก...ตอนนี้น้ำหนักลงไปสองโลTT
ตอนนี้ก็ยังกินได้น้อยอยู่อีก..เฮ้อ...เศร้าอย่างแรง
แต่วันก่อนได้กินไอติม...โอ๊ย...ชื่นใจจังอ่ะ555

ขอบคุณเพื่อนเอ๋...ที่เป็นห่วงเล็กนะ...
วันที่โทรมา..เล็กไม่อยากคุยกับใครเลย..ปวดหัวอ่ะ...
ตอนนี้คุยได้แล้วนะ...แต่เสียงอาจจะแก่หน่อยนึง(แต่หน้าเด็ก) อิอิ

"หมวดจะรู้ไหม๊...พี่คิดถึง..ถึงได้กดโทรศัพท์ไปหา แต่พอตอนหมวดโทรกลับมา..พี่ได้แต่ใจเต้นแรง..ไม่กล้ารับสาย"
พี่กลัว...กลัวความรู้สึกที่พี่ไม่สามารถลืมหมวดได้..ทั้งๆที่ตอนนี้..พี่ไม่ควรคิดถึงหมวด
ควรจะอยู่กับปัจจุบัน...แต่บางที..เวลาที่เหนื่อยๆ..หมวดรู้ไหม๊..หมวดสามารถทำให้ผู้หญิงคนนี้นึกถึงได้
ได้แต่ฝากความคิด...ลอยไปกับสายลม...ส่งไปถึงนราฯ นะ..
ขอคุณพระคุณเจ้า..คุ้มครองคนดีของพี่ด้วยนะ
"คิดถึงหมวดอัดเสมอ...ถ้ามีโอกาสได้เข้ามาอ่าน...พี่คิดถึงเรานะ"

     Share

<< ว่ากันต่อกับโรงเกลือ & ที่มาของฉายา อิอิข้อคิดจาก..."หญิงบ้า" >>

Posted on Sun 2 Oct 2011 1:14


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh