คิดถึง..จริงๆน๊า^^
หายไปนาน..มั่กมาก แหะๆ
กับวันที่รถเสีย...ปวดหัว..วุ่นวาย..สับสนTT
ข้อคิดจาก..."หญิงบ้า"
กลับมาอัพ..หลังจากหายไปนาน^^
ว่ากันต่อกับโรงเกลือ & ที่มาของฉายา อิอิ
หายหน้าไปนาน..แต่ยังรักกันอยู่เหมือนเก่า..ใช่ไหมคะ^^
แวะมาทัก...หลังจากดองเค็ม อิอิ
คิดถึงกันไหม๊คะ ^^!!
หัวใจเจ้าเอย...ใยเลยจึงเป็นแบบนี้...
ช่วงเวลาแห่งความสุข...
เมื่อเจ้าตัวเล็ก...วิ่งงงงงง!!!!
เมื่อบางครั้งที่เรารบกัน..หุหุ
ทำดีเอาหน้า...เนี่ยแหล่ะน๊า...มนุษย์
เจ้ากิ๊ก..เค้าจากเล็กไปแล้ว!!!
เมื่อเจ้ากิ๊ก...เจ็บครีบ!!
อัพย้อน..วันเกิด
สุขสันต์วันเกิด...(Happy Birth Day to Me..)
อีกไม่กี่วัน..ก็เลขสามแล้วอ่ะTT
ได้แต่..เก็บไว้ในใจ
สวัสดีความรัก^^
เพราะหัวใจ...ไม่มีเหตุผล
Thanks for my 's puppy love!!!
puppy love!!
15 YEARS SIT + เอารูปเด็กๆมาอวดค่า^^
แวะมาอัพเดทอาการน้องปลาค่ะ^^
ในวันที่น้องปลาป่วย!!!
เสียใจ..กับการตัดสินใจ
วันนี้เจ้าซาบะไม่สบายยยย
พรุ่งนี้เกรดออกแว้วววว!!!
เจ้ากิ๊กกับซูชิ..ได้ฤกษ์ได้บ้านใหม่และเพื่อนใหม่




เมื่อเจ้าตัวเล็ก...วิ่งงงงงง!!!!

เช้านี้ตื่นแต่เช้า..ตื่นขึ้นมาก็ได้ยินเสียงกุกกัก...
ไม่ใช่เสียงอะไรค่ะ...เสียงเจ้ามันนี่ตอดก้อนหินTT
ตอนนี้เจ้ามันนี่หายป่วยแล้ว..หลังจากแพ้คลอรีนTT
มันคงนึกด่าแม่มันในใจ...ทำร้ายหนูอีกแว้วววว อิอิ
หลังจากจ้ำแดงที่ใต้ท้องหายไป..เจ้าหนูก็ร่าเริง ลั้นลา..และแด๊ก..เอ๊ย..กินเก่งชะมัด
ปกติก็กินเก่งอยู่แล้ว...นี่กินเก่งกว่าเดิมอีก..มันจะรู้ไหม๊น๊า..ว่าแม่มันหมดค่าอาหารไปหลายบาทอยู่
วันนี้เจ้าตัวน้อยตื่นแต่เช้า...ก็คงตื่นมาหาของกินตามประสาปลาทองกินเก่งน่ะแหล่ะค่ะ
แต่ที่ขำคือ...พอเล็กเดินเข้าไปใกล้ๆ...ก้มลงมองตู้เท่านั้น..
เด็กๆก็พากันวิ่งงงงง...วิ่งนะคะ..ไม่ใช่ว่าย...คือ..ว่ายเร็วปรู้ดดด เหมือนวิ่งแข่งกันเลย
ยังคิดในใจเลยว่า....แหมมม หายป่วยนี่แข็งแรง...วิ่งอวดแม่มันแต่เช้า
หรืออีกนัยยะนึง คงอยากให้แม่มันตื่นมาวิ่งเช้าๆเหมือนพวกมันอ่ะค่ะ 555
แต่เสียดายที่ตู้น่าจะกว้างกว่านี้..ไม่งั้นคงได้วิ่งระยะไกล...หุหุ
หลังจากวิ่งกันอยู่ในตู้เสร็จ...ก็พากันมาอ้าปากดันตัวกันมาขออาหาร..เห็นแล้วก็อดยิ้มไม่ได้
เช้าีนี้ก็เลยให้อาหารเจ้าตัวน้อย..แล้วก็อาบน้ำไปวัด...ไปใส่บาตรกัน

หลังจากใส่บาตรเสร็จ ก็ไปซื้อปลาดุกในตลาดมาปล่อย ปล่อยหอยขม
สาเหตุที่ปล่อยหอยขมด้วย..ไม่ใช่เพราะรักมันขมนะคะ..แต่ช่วยอุดหนุนแม่ค้าเค้า่น่ะค่ะ^^
ไปปิดทองพระ...หยอดตู้...อิ่มบุญแล๊ะ^^
ก็ได้เวลาไปหาอะไรเข้าท้องเสียหน่อย...ซึ่งมื้อเช้ามื้อนี้เป็น...ข้าวราดแกงเขียวหวานไก่
หลังจากหม่ำเสร็จก็เดินกลับบ้าน ผ่านร้านขายปลาเจ้าประจำ...ก็เลยทักทายอยู่พอสมควร
ที่แน่ๆเลย...ประมาณวันอังคารจะเปลี่ยนน้ำตู้ปลา..ก็คงจะเอาเจ้าตัวน้อยมาเพิ่ม^^
เล็งหัวสิงห์สีดำตัวเปี๊ยกไว้...ชอบเวลามันว่าย..เหมือนการ์ตูนเลยอ่ะค่ะ
เห็นตัวเปี๊ยกๆอย่างนั้น...เทียบกับรักเร่ตัวละสิบบาท..แต่เจ้าสิงห์ดำ..ราคาห้าสิบแน่ะ...
แต่ไม่เป็๋นไร..เค้าน่ารักอ่ะ...หุหุ

เดินกลับมาบ้าน..แล้วก็สลบเหมือด...ตั้งใจจะตื่นสัก 11 โมง..เพราะวันนี้เรียน 12.15
แต่...ตื่นมาีอีกที..12.00 เป๊ะ...กรี๊ดดดดดดดดดด
โชคดีที่อาบน้ำแล้ว...แต่งตัว แต่งหน้าแล้วก็ไปเรียนเลย....เหอเหอ
ไปตื้ดบัตรเอาตอน 12.40 แล้วก็ย่อง ย่องเข้าประตูหลังห้องเรียน
ยอมรับว่ามึนๆหัวมากๆ่อ่ะค่ะ...เหอเหอ
แล้วก็เรียนจนกระทั่ง...หมดคาบ^^

เอาล่ะ...มาัอัพเดทย้อนหลังกันดีกว่าเน๊อะ
หลังจากรบรากันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง...
สุดท้าย...ขอบคุณนะคะที่ง้อ..ทั้งๆที่เล็กก็ผิดด้วยแหล่ะ
แต่สิ่งที่ทำให้ประหลาดใจคงหนีไม่พ้น...การอำว่า...ไม่ได้กลับกรุงเทพ
บ่ายวันอาทิตย์...เป็นช่วงที่เล็กเรียนอยู่...แต่บังเอิญมีสายเรียกเข้า
เดินออกไปรับสายข้างนอก...พี่บอกว่า...พี่ำกำลังจะข้ามฝั่งไปเขมร
แล้วก็คุยกันอีกสักพัก...ในเมื่อวันนี้ไม่ได้เจอกัน..เล็กไปหาพี่ชายเล็กนะ
เวลาผ่านไป40นาที...สายเรียกเข้านี้ก็โทรเข้ามาใหม่แต่เป็นจังหวะเลิกเรียนพอดี
"ตอนนี้พี่อยู่สุวรรณภูมิ เล็กอยู่กับเพื่อนกี่คน..เดี๋ยวพี่ซื้อขนมปังไปฝาก"
"ฮึ่ย...อย่ามาอำกันดิ่...เมื่อกี้พี่บอกว่าพี่กำลังจะข้ามฝั่งไปเขมรนี่"
"ไม่ได้อำ..พี่อยู่สุวรรณภูมิจริงๆ เมื่อกี้ตอนพี่โทรหาเล็กพี่กำลังจะขึ้นเครื่องที่บุรีรัมย์มากรุงเทพ"
"ไม่เชื่อ...อย่ามาอำกันดีกว่า...เมื่อกี้บอกเล็กซะดิบดีว่าไปเขมร"
"555 พี่ไม่ได้อำ...งั้นอีกสี่สิบนาทีพี่ไปรับหนูที่มหาลัยนะ ห้ามหนีออกไปไหน..ถ้าพี่ไม่เจอเราล่ะก็..น่าดู!!"
แล้วไม่เกินหนึ่งชั่วโมง...พี่เค้าก็มารับจริงๆ..พร้อมด้วยขนมปังเว่ยเฮ้ย..แต่ว่าเล็กบอกให้ไปเจอที่หอพัก
เพราะว่าเล็กแยกกับเพื่อนๆแล้ว...ให้ซื้อไปฝากเจ่ดีก่า..^^
วันนี้เลยเป็นวันที่ประหลาดใจ...ผสมกับความดีใจ...
หลังจากที่พี่เค้ามารับ..เค้าก็พาตะลอนไปเที่ยวที่ซีคอน...
"ถ้าเล็กเจอคู่อริ....เล็กขอแค่ครั้งเดียวนะพี่...พี่จะโกรธเล็กไหม๊"
"แล้วหนูจะไปทำอะไรเค้าล่ะ"
"ก็..กระทืบ..ถ้ามันไม่ตายคาตีนเล็ก...ไม่ใช่เล็ก!!"
"พี่ไม่ว่าหรอก...เดี๋ยวพี่ยืนถือปืนคุมอยู่ห่างๆ"

"5555"<---มาเฟียจริงคู่นี้ ^^
เล่าเรื่องนี้ให้เจ่ฟัง..เจ่ถึงกับฮาน้ำตาเล็ด
ขอบคุณ...ที่เข้าใจความรู้ึสึกเล็กค่ะ
สุดท้าย...พี่เค้าก็เลิกคุยกับสาวน้อยที่เล็กระแวงจากไดหน้าที่แล้ว
และสาวคนนี้ก็ทำให้เล็กทะเลาะกับพี่เค้าด้วย
ความจริง....มันเหมือนเป็นเซ๊นส์ของผู้หญิงนะ
เพราะพี่เค้ายอมเฉลยว่า..เด็กคนนี้ส่งข้อความมาหลังFB
เห็นมะ..เล็กคิดแล้วไม่มีผิด...เฮ้ออออ

ขอบคุณสำหรับการมาเยี่ยมเยียนกันนะคะ..ช่วงนี้เล็กอาจเบลอไม่ได้เข้าไปอ่านไดของใครๆบ้าง..ขออภัยมา ณที่นี้ด้วย..แ่ต่อย่างไรแ้ล้ว..มาเคาะเรียกได้โล่ดจ้า^^

     Share

<< เมื่อบางครั้งที่เรารบกัน..หุหุช่วงเวลาแห่งความสุข... >>

Posted on Sat 28 May 2011 18:05

ฮามากเลยค่ะพี่ คู่พี่เนี่ยเรียกว่าลิ้นกะฟันดี หรือจะเป็นคู่หูคู่โหดดีนะเนี่ย
   
Tue 31 May 2011 2:16 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh