แวะมาอัพเดทอาการน้องปลาค่ะ^^
ในวันที่น้องปลาป่วย!!!
เสียใจ..กับการตัดสินใจ
วันนี้เจ้าซาบะไม่สบายยยย
พรุ่งนี้เกรดออกแว้วววว!!!
เจ้ากิ๊กกับซูชิ..ได้ฤกษ์ได้บ้านใหม่และเพื่อนใหม่
ภารกิจในวันอาทิตย์...เย้วๆๆๆ
Each Other
รักคนที่เราไม่ใช่สำหรับเค้าVSรักคนที่เค้าไม่ใช่สำหรับเรา
อัพไดวันนี้
คิดถึง..ไม่ถึง & ของเล่นใหม่เจ้ากิ๊กกะเจ้ากิ๊ง
อย่ากักขังกันด้วยความเกรงใจ
เจ้าเงินเจ้าทอง...ไปสบายแล้วน๊า!!
มีแต่คิดถึง...ได้แต่คิดถึง
วันแห่งความรัก...ก็คือวันธรรมดาของผู้หญิงคนนึง
ไว้อาลัยให้เจ้ากุ๊กกู๋...
ออกไปดูข้างนอก...แล้วบอกตัวเองเอาไว้
อัพไดฯย้อนไปวันอาทิตย์
วันแรกที่...เราอยู่ด้วยกัน..อิอิ
อัพเดท..วันพุธ
วันหวยออก...และวันที่ไม่ค่อยสบายยยย
จุดจบ...ของเส้นขนาน
รบกับคนดีแต่เช้า...แอบโมโหที่ตำรวจตั้งด่านตรงป้ายรถเมล์
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรให้คนดีนะคะ
สุขสันต์วันเกิด...หมวดคนดี
เริ่ม..ต้นสัปดาห์กับอาการอ่อนเพลีย
แอบอัพ...ก่อนเลิกงาน
ตื่นแต่เช้า...เพื่อพบความสุข...จากการให้
แล้วคดีก็จบลง...กรรมสนองคนก่อ..
ความรัก...ก็เหมือนการปล่อยปลา
เป็นปลื้มมมมม
หายไวๆนะ...เข้มแข็งไว้!!
วันหยุดวันสุดท้าย...ไหว้พระทำบุญ
อัพกันต่อ...ชีวิตในช่วงวันหยุด
ลั้นลากันต่อ...เก็บตกภาพหลังบ้าน
วันสิ้นปี..แต่ไม่สิ้นใจ
กลับไปเติมความรัก
ไว้อาลัย...น้าชาย...สู่สุขคตินะคะ
ยอมเหงา..แต่ไม่ยอมเหนื่อย...




อัพเดท..วันพุธ

เช้าวันตรุษจีน...ที่ใครๆหลายๆคน..คงหยุดพักอยู่กับบ้าน..เพราะวันนี้เป็นวันไหว้
แต่สำหรับชั้นแล้ว...พนักงานออฟฟิศเล็กๆ..ธรรมดา...ยังคงต้องตื่นเดินทางไปทำงานตามปกติ
แล้วสิ่งที่ชั้นได้กระทำลงไป...เล็กพยายามให้มันดีที่สุด...
อยากเจอกันก่อน...ที่จะบอกถึงความรู้สึกทั้งหมด...แต่...มันก็ไม่มีทางเป็นไปได้

"ผู้หญิงธรรมดา...ผู้สงบนิ่งมาตั้งแต่ต้น...ไม่ว่าจะโกรธยังไง...เธอก็ยังคงไว้ซึ่งความสงบ"
"แต่สิ่งที่มันอัดอั้นอยู่ในใจ...เมื่อถึงเวลา..มันก็พรั่งพรูออกมาด้วยความรู้สึกที่ซ่อนไว้"
"อยากพบอีกครั้ง..อยากเจอกันอีกสักหน..ก่อนที่...ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหนๆ...เราจะไม่ได้เจอกันอีก"
"แล้วน้ำใสๆ...ก็ไหลรินออกมา...พร้อมกับความรู้สึกที่...ไม่สามารถอธิบายออกมาได้"
"ความรู้สึกแบบนี้...ชั้น..ไม่อยากอยู่กับความรู้สึกแบบนี้...ได้ยินไหม๊???"
"เสียงพร่ำรำพันภายในใจ...ได้แต่กังวาลก้องอยู่ในสมอง...และความนึกคิดของเธอผู้นี้"
"เพราะความนึกคิด...ทำให้เธอ...ไม่สามารถสะกดความง่วงให้เป็นไปตามธรรมชาติได้"
"เวลาผ่านไป...เกือบตีสามแล้ว...เข็มยาวชี้ไปที่เลข11"
"ทำไมถึงไม่หลับสักที...ทำไม..."
"เมื่อการทำงานของสมอง...มันสั่งให้ร่างกาย...ไม่สามารถข่มตาหลับลงได้..แม้ว่าร่างกาย..มันจะเหนื่อยล้าเต็มที"
"สงสารร่างกาย...ที่ต้องคอยมาแบกภาระหนักอย่างนี้..เพราะนับวัน..วิวัฒนาการในการป่วยยิ่งเพิ่มขึ้น"

ในเวลาที่กำลังสับสนกับความคิด...มีเรื่องมากมายผ่านเข้ามาให้ต้องไตร่ตรอง
เรื่องเรียน...เรื่องงาน...เหนื่อย...หนัก...แต่ต้องทำ
อีกไม่นาน...เล็กอาจจะต้องเปลี่ยนงานใหม่...อาจจะด้วยสาเหตุที่ได้เงินเดือนดีกว่า..สวัสดิการดีกว่า
ซึ่งต่อไป..ต่อยอดคือ...ถ้าปลดหนี้สำเร็จ...ชั้นควรจะไปทำหน้าที่ลูกที่แสนดีสักที
แล้วขั้นต่อไป...ก็คงถึงเวลา...ประชาชนที่แสนดี...
เล็กเอ๋ย...พึงระลึกไว้เถิด..จุดหมายปลายทางที่ต่างกัน...
พึงระลึกไว้เถิด...ความคิดและสถานภาพที่ต่างกัน...
หยุด....กลับมารักตัวเองให้มากๆได้แล้ว...มีเรื่องสำคัญที่เธอต้องทำมากกว่า...นึกถึงใครบางคน
หากความรัก....ทำให้ทุกข์...แล้วยังจะรักอยู่อีกหรือ...
เหตุการณ์ที่ผ่านมา...มันทำให้เธอทุกข์ไม่พออีกหรือ...
พอได้แล้วนะ...เพียงเท่านี้มันก็เป็นบทเรียน...ที่แสนจะราคาแพง..จนจดจำไปตลอดชีวิต

เบื้องบน...หากใครคนนั้นมีจริง...ช่วยส่งสัญญาณให้เล็กได้รับรู้หน่อย
เล็กไม่ได้ต้องการเค้าตอนนี้...แต่...เล็กจะได้แน่ใจ..ว่าการรอใครสักคนที่ไม่รู้ว่ามีตัวตน..มันคุ้มค่าที่จะรอ

     Share

<< วันหวยออก...และวันที่ไม่ค่อยสบายยยยวันแรกที่...เราอยู่ด้วยกัน..อิอิ >>

Posted on Wed 2 Feb 2011 12:10


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh