สุขสันต์วันเกิด...หมวดคนดี
เริ่ม..ต้นสัปดาห์กับอาการอ่อนเพลีย
แอบอัพ...ก่อนเลิกงาน
ตื่นแต่เช้า...เพื่อพบความสุข...จากการให้
แล้วคดีก็จบลง...กรรมสนองคนก่อ..
ความรัก...ก็เหมือนการปล่อยปลา
เป็นปลื้มมมมม
หายไวๆนะ...เข้มแข็งไว้!!
วันหยุดวันสุดท้าย...ไหว้พระทำบุญ
อัพกันต่อ...ชีวิตในช่วงวันหยุด
ลั้นลากันต่อ...เก็บตกภาพหลังบ้าน
วันสิ้นปี..แต่ไม่สิ้นใจ
กลับไปเติมความรัก
ไว้อาลัย...น้าชาย...สู่สุขคตินะคะ
ยอมเหงา..แต่ไม่ยอมเหนื่อย...
เรื่องราววันศุกร์นี้
ไม่รู้จะอัพอะไร...แต่อยากอัพอ่ะTT
เข้าร่วมพิธีไหว้ครูในวันนี้+บทสรุปของเด็กอวดดี
และวันนี้ก็เป็นวันที่วุ่นวายอีกวัน..คิคิ
ขอบคุณ..ที่ทำให้รู้ว่าคิดอะไรอยู่^^
ถ้าหากว่าเราพูดกัน...ก็คงไม่ทำให้สองเราต้องร้องไห้
ไชโย...สอบเสร็จแล้วววว!!!
อัพได...เช้าวันพุธ
กับวันที่วุ่นวาย...และน้ำเสียงยียวนที่ได้ยินอีกครั้ง..อิอิ
ควันหลงวันพ่อ..กับการบอกรัก
อัพชีวิตเรื่อยเปื่อยของวันนี้..
กับวันที่หวยออก...และมีคนถูกTT
สุขใจ..ได้เดินพันทิพย์...อิอิ
แล้วสุกานดา..ก็กลับมาแล้ว!!
ไม่อยากให้ถึง...พรุ่งนี้เลย!!
น้ำเสียงยียวน...กวนประสาทอีกแล้ว
น้ำเสียงยียวน..ที่ทำให้ยิ้มได้ทั้งวัน^^
แล้วฟ้าก็เข้าข้างคนดี...อิอิ(ต้องให้แปลงเป็นนางมารร้ายอยู่เรื่อย!!)
เมื่อเหตุการณ์..บีบให้ต้องกลับมาแข็ง(กระด้าง)อีกครั้ง!!
เหนื่อย..แสนเหนื่อย
หมู...ร่วงลงบันได
เปิดตัวแฟนใหม่+วิญญาณนางมารร้ายเข้าสิง
อัพไดฯย้อนหลัง...(อีกแล้ว)
เช้าวันศุกร์...อากาศดี๊ดี




ขอบคุณ..ที่ทำให้รู้ว่าคิดอะไรอยู่^^

หลังจากได้พูดคุยกันอีกครั้ง....ก็ทำให้ได้รับรู้ว่า...คิดอะไรอยู่..
หากคดียังไม่จบ...การเจอกันมันจะทำให้ลำบากใจ...ใครเค้าจะดูไม่ดี...
เข้าใจแล้วว่า..ทำไมต้องเลื่อนการดูหนังออกไป...^^
เข้าใจแล้วว่า..เพราะต่อไป..มันไม่แน่ไม่นอน...ไม่รู้ว่าต้องจากกันตลอดชีวิตเมื่อไร
ถึงต้องพูดแบบนั้นออกมา..จนทำให้ไม่เข้าใจว่า..คิดยังไงกันแน่???

"ถ้าหากว่าเราพูดกัน...ก็คงไม่ทำให้สองเราต้องร้องไห้!!"

ขอบคุณ..ที่พอเราได้พูดคุยกันจนเข้าใจ...ทำให้รู้...ว่าคิดอะไรอยู่
เพราะชักเริ่มไม่แน่ใจ....แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว...
"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน...ว่าทำไมผมถึงต้องช่วยพี่ขนาดนี้ ผมไม่เคยช่วยใครขนาดนี้เลยนะ"
"ผมแค่รู้สึกว่า..ผมคงทำบุญร่วมกันมากับพี่ไม่งั้นผมคงไม่ช่วยพี่ขนาดนี้หรอกครับ"
"ความจริงพี่เป็นคนนิสัยดี เป็นคนมีน้ำใจคนนึง ผมไม่อยากให้พี่ลำบาก"
"ผมเข้าใจพี่นะ...เพราะพี่ก็เหมือนผม ต้องดิ้นรนเลี้ยงดูตัวเองและครอบครัว"

"ผมน่ะไม่อยากให้พี่ขึ้นศาล...เพราะว่าพี่อ้วน"<-----กรี๊ดดดดดดดด
"ว่าไงนะ..ว่าพี่อ้วนหรอ...ไม่ว่าพี่แก่ด้วยล่ะ"<---มาจี้ใจดำ
"555 อ้าวงอน งอน..โอ๋..โอ๋...แต่ แต่"<---แล้วก็โอ๋เหมือนเล็กเป็นเด็กๆไปได้TT
"ผมก็ชวนพี่ไปวิ่ง พี่ก็ไม่ยอมไป"
"ใครบอกว่าพี่ไม่ไป...แล้วเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมาอ่ะ..ตัวเองว่างไหม๊ล่ะ..ก็ไม่ว่าง แล้วจะให้พี่ไปวิ่งกับใคร"<--เจอเป็นชุด คิคิ
"ไม่ใช่ว่าไม่อยากไป...แต่..ถ้าคดียังไม่จบ..ถ้ามีคนเห็นผมกับพี่ด้วยกัน..มันจะไม่ดีนะครับ"
"อื่ม...พี่เข้าใจ"<---ยอมจำนนกับเหตุผล
"พี่ก็รีบให้คดีให้จบๆสิ่..จะได้ไปวิ่ง..ไปดูหนงดูหนังสักที"<--น้ำเสียงยิ้มๆ
หมวดจะรู้ไหม๊น๊า...ว่าตอนนั้นผู้หญิงคนนี้...อมยิ้มแก้มปริไปแล้ว
"ก็....(พูดไม่ออก)...อื่ม อื่ม"

"ผมไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...ผมอาจจะโดนระเบิดตายที่โน่นก็ได้"
"อย่าพูดอย่างนี้สิ่..พี่มั่นใจว่าเราน่ะ...อยู่ได้ถึงห้าปีสบายๆ"
"มันไม่มีอะไรแน่นอนหรอกครับพี่...ผมน่ะเขียนจดหมายฝากเพื่อนที่สนิทที่สุดไว้ให้แม่ผมแล้ว"
"แต่ผมคิดว่ามันคงไม่ให้อ่ะ"
"ผมก็หวังว่าถ้าเป็นอย่างนั้น..พี่จะไปงานผม"
"ฮึ๊ยยยย...อย่าพูดงี้ดิ่...พี่ไม่ชอบเลยอ่ะ"<---ตอนนั้นรู้สึกแอบเศร้าไปเยอะแล้ว
"อย่าคิดมากเลยพี่....ผมเป็นคนเลือกที่จะย้ายไปอยู่ที่นั่นเอง..อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดน่ะครับ"
หมวดจะรู้ไหม๊...ว่าพี่แอบเศร้า...ทุกครั้งที่คิดก็อดน้ำตาซึมไม่ได้
พอเราคิดว่าเจอคนที่ดูแล้ว..น่าจะใช่สำหรับเรา...กว่าจะเจอกันได้...
กว่าเหตุการณ์เรื่องราวมันจะทำให้เรามาเจอกันได้...
ทำไมนะ...ทำไมถึงต้องทำให้เรา...ต้องมาจากกันอีก...
กว่าจะได้เจอคนที่คิดคล้ายๆกัน...กว่าจะได้เจอคนที่มีความรู้สึกเดียวกัน
กว่าจะได้เจอคนที่มี Life Style เดียวกัน...
โชคชะตาช่างชอบเล่นตลกซะจริงๆเลยนะ...

ยิ่งได้รู้จัก....นิสัยและความคิดหลายๆอย่างของหมวด..ที่ผู้หญิงคนนี้ประหลาดใจ
ผู้หมวดที่อายุย่างเข้า 26 ปี ในเดือนหน้านี้ จะสอนเกี่ยวกับธรรมมะให้ฟัง
สอนวิธีไหว้พระ...สอนว่าจะต้องสวดมนต์บทไหนถึงจะดี...
แล้วที่สำคัญ..ชวนไปทำบุญ...พี่ก็ได้แต่นึกว่า..เด็กสมัยนี้พี่ไม่ค่อยเห็นอย่างนี้เท่าไรเลย
หมวดบอกว่า..พี่นิสัยเหมือนเสือ..ใจร้อน...มุทะลุ..
แต่หมวดนิสัยเหมือนวัว...ยอมจนถึงที่สุด...แต่ถ้าถึงที่สุดแล้ว..ก็น่ากลัวกว่าพี่อีก..อิอิ
พูดเหมือนเพื่อนพี่เลย..ชอบบอกว่าพี่เป็นแม่เสือ...(ตรูดุขนาดนั้นเลยหรือฟระเนี่ย 55)
ขอบคุณ..ที่ทำให้พี่ได้เห็นอีกมุม..ที่เป็นตัวตนที่แท้จริงของเราด้วยนะ..
ตัวตนที่ใครๆไม่ได้เห็น...ถ้าไม่สนิทกันจริงๆ
แล้วพี่ก็เข้าใจแล้วว่า...จากที่ฟังผู้หมวดเล่ามา...
สาวๆที่ผ่านเข้ามาแล้วไม่ทำให้หมวดติดใจ...เพราะมักจะเป็นเด็กที่อ่อนกว่า
แล้ว..เค้าต้องการรับการดูแลอย่างดี...ซึ่งตรงนี้..ผู้หมวด..ไม่ตรงใจ
ที่ประทับใจพี่..เพราะพี่คงเหมือนหมวด..ที่ไม่ต้องการให้ใครมาดูแลมั้ง
นิสัยลุย...แต่ก็มีน้ำใจ...แล้วก็เข้าใจอะไรง่าย
ขอบคุณนะ...ที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้ได้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
แม้ว่าเวลาของเรามันจะเหลืออีกแค่ 2 เดือนโดยประมาณ
อยากจะเก็บเวลาตรงนี้เอาไว้...เป็นความทรงจำที่ดีที่สุด
อนาคต...ปล่อยให้ใครข้างบนเค้ากำหนดต่อไปแล้วกันนะ

ทีหลัง...ถ้าเป็นห่วงความรู้สึกกัน..บอกตรงๆก็ได้..อย่าอ้อมไปอ้อมมา..ผู้หญิงน่ะ..ไม่ชอบการคาดเดานะ^^"
แต่เท่าที่แสดงออกขนาดนี้...มันก็รับรู้ได้ ณ จุดหนึ่งแล้ว แต่อยากให้ชัดเจน...แต่ก็ขอบใจนะ...ที่ยอมพูดออกมาแล้ว^^

"ถ้าหากไม่รัก..จะทำอย่างนั้นทำไม..จะคอยทุ่มเทอย่างนั้นไปเพื่อใคร ไม่ใช่เธอหรอกเหรอ"
"ถ้าหากไม่รัก..จะมาทำไมให้เจอ...เหตุผลข้อเดียวสำหรับฉันคือรักเธอ..อยากให้เธอรู้ อยากให้เธอเข้าใจ"

     Share

<< ถ้าหากว่าเราพูดกัน...ก็คงไม่ทำให้สองเราต้องร้องไห้และวันนี้ก็เป็นวันที่วุ่นวายอีกวัน..คิคิ >>

Posted on Wed 15 Dec 2010 16:39

ดูสิว่าไม่เข้ามานานถึงขนาดลืมเลยว่าไอคอนประจำตัวเขียนว่าไงแล้วอ่ะ...เวรกรรมจริงเลย
เอ๋   
Thu 16 Dec 2010 20:26 [2]

โอ้มายก๊อดดดด...

ทำกระแดะอุทานเป็นภาษาปะกิด...อิอิ
ไม่เข้ามานานมากกกกกก...รู้สึกว่าจะตกข่าวแฮะเรา....

ไดนี้กลายเป็นสีชมพูไปแล้วว..ฮ่ะๆๆ
แต่ก็ดีแฮะ...เห็นเศร้าๆ มานานแล้ว เป็นแบบนี้ก็มีสีสันดี อิอิ

ไปดีกว่า....อิจฉาตาร้อนมากไปแร่ะ
   
Thu 16 Dec 2010 20:24 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh