เริ่ม..ต้นสัปดาห์กับอาการอ่อนเพลีย
แอบอัพ...ก่อนเลิกงาน
ตื่นแต่เช้า...เพื่อพบความสุข...จากการให้
แล้วคดีก็จบลง...กรรมสนองคนก่อ..
ความรัก...ก็เหมือนการปล่อยปลา
เป็นปลื้มมมมม
หายไวๆนะ...เข้มแข็งไว้!!
วันหยุดวันสุดท้าย...ไหว้พระทำบุญ
อัพกันต่อ...ชีวิตในช่วงวันหยุด
ลั้นลากันต่อ...เก็บตกภาพหลังบ้าน
วันสิ้นปี..แต่ไม่สิ้นใจ
กลับไปเติมความรัก
ไว้อาลัย...น้าชาย...สู่สุขคตินะคะ
ยอมเหงา..แต่ไม่ยอมเหนื่อย...
เรื่องราววันศุกร์นี้
ไม่รู้จะอัพอะไร...แต่อยากอัพอ่ะTT
เข้าร่วมพิธีไหว้ครูในวันนี้+บทสรุปของเด็กอวดดี
และวันนี้ก็เป็นวันที่วุ่นวายอีกวัน..คิคิ
ขอบคุณ..ที่ทำให้รู้ว่าคิดอะไรอยู่^^
ถ้าหากว่าเราพูดกัน...ก็คงไม่ทำให้สองเราต้องร้องไห้
ไชโย...สอบเสร็จแล้วววว!!!
อัพได...เช้าวันพุธ
กับวันที่วุ่นวาย...และน้ำเสียงยียวนที่ได้ยินอีกครั้ง..อิอิ
ควันหลงวันพ่อ..กับการบอกรัก
อัพชีวิตเรื่อยเปื่อยของวันนี้..
กับวันที่หวยออก...และมีคนถูกTT
สุขใจ..ได้เดินพันทิพย์...อิอิ
แล้วสุกานดา..ก็กลับมาแล้ว!!
ไม่อยากให้ถึง...พรุ่งนี้เลย!!
น้ำเสียงยียวน...กวนประสาทอีกแล้ว
น้ำเสียงยียวน..ที่ทำให้ยิ้มได้ทั้งวัน^^
แล้วฟ้าก็เข้าข้างคนดี...อิอิ(ต้องให้แปลงเป็นนางมารร้ายอยู่เรื่อย!!)
เมื่อเหตุการณ์..บีบให้ต้องกลับมาแข็ง(กระด้าง)อีกครั้ง!!
เหนื่อย..แสนเหนื่อย
หมู...ร่วงลงบันได
เปิดตัวแฟนใหม่+วิญญาณนางมารร้ายเข้าสิง
อัพไดฯย้อนหลัง...(อีกแล้ว)
เช้าวันศุกร์...อากาศดี๊ดี
ปิดหู...ปิดตา...ปิดใจ!!




ถ้าหากว่าเราพูดกัน...ก็คงไม่ทำให้สองเราต้องร้องไห้

ถึงแม้ว่าจะพูดกัน...ความไม่เข้าใจ..มันก็ทำให้สองเรา...ต้องนอนไม่หลับ
เหน็ดเหนื่อยกับเรื่องที่ต้องแก้ปัญหา...ก็เข้าใจนะว่า...มันน่าเบื่อ
รู้สึกเหนื่อยแล้วอ่ะ...คำว่าพอดีมันอยู่ตรงไหนกันนะ...ไม่เข้าใจเลยจริงๆ
รู้สึกว่า..ทำไมตอนนี้ตัวเองโง่ๆ...โง่มากๆเลย
ทำไม...ถึงมองดูอะไรไม่ออก...ไม่เข้าใจว่า...จะเดินไปไงต่อ
ความเห็นเริ่ม...ไม่ค่อยตรงกัน...เฮ้อ....
เบื่อ...เซ็งและหงุดหงิดมาก....
การใช้เงิน...มันไม่ได้ทำให้ปัญหาจบลงได้นะ...มันจะยิ่งต่อยอดไปเรื่อยๆ..แล้วเมื่อไรจะจบ
เฮ้อ...ถอนหายใจไปหลายรอบละ....
ไม่ค่อยเห็นด้วยกับวิธีการแก้ปัญหานี้สักเท่าไร...แต่........เบื่ออออออ
ไม่อยากเถียงกับหมวดเลยนะ...แต่ไม่เห็นด้วย...เพราะปัญหามันจะยิ่งพันกันไปใหญ่
รู้ไหม๊ว่า...พี่เองก็เครียด...เมื่อคืนต้องกินยาคลายเครียด..ถึงจะนอนหลับได้
แล้วพี่ก็รู้ว่าหมวดเองก็เครียด...โดยที่หมวดเองก็เผลอหลุดปากออกมา..
ผมเองก็นอนไม่หลับ...เรื่องของพี่และก็มีเรื่องอื่นๆอีก...
เลยไม่รู้ว่าจะเสียหรือดีใจ...เฮ้ออออออ
ขอบคุณที่เป็นห่วงความปลอดภัย...แต่พี่ไม่ใช่ผู้ร้าย...ไม่จำเป็นต้องหนี(เหมือนไอ้หน้าตัวเมียกับอี...ครูบางคน)
ขอบคุณที่...เป็นห่วงความปลอดภัยนะ....
แต่คนอย่างพี่..ถ้าทำไม่ถึงตาย...ระวังตัวไว้ให้ดี...แต่ถ้าพี่ตาย...อย่าคิดว่ามันจะอยู่ได้โดยมีความสุข
อย่าคิดว่า....จะนักเลงเป็นคนเดียว....!!!!
ตอนนี้ยอมรับความเห็นของพี่ไม่ค่อยตรงกับหมวดเท่าไร...
พี่เริ่มไม่แน่ใจว่า...หมวดคิดยังไงกับพี่...พี่อาจจะคิดไปเองก็ได้เน๊อะ!!
บางที..พี่ก็อยากให้พูดตรงๆไม่อ้อมค้อม...พี่ไม่ชอบเดาการกระทำ...
พี่ไม่อยากเดากับคำพูดอีกแล้วอ่ะ...แต่ช่างเถอะ..อีกไม่นานเราก็จะจากกันแล้วนี่นา
จะไปอยู่ใต้ 5 ปี..พี่คงห้ามเราไม่ได้แล้วนี่...หยุดความรู้สึกดีๆไว้กับตัวเองดีกว่า..
ถ้าหากไม่รักตัวเอง....แล้วจะหวังให้ใครมารักเรา....จริงไหม๊!!!

"ถ้าหากว่าเราพูดกัน..ก็คงไม่ทำให้สองเราต้องร้องไห้"
"และคงไม่เป็นเช่นนี้..คงจะมีทุกวันที่ดีให้กันและกัน"
"อยากให้เป็นอย่างนั้น เธอจะทำให้กันได้ไหม"
"ช่วงพังทลายกำแพงที่มี...ให้ใจของเรามีวันที่ดีที่สวยงาม"


"ทำไมนะ...กำแพงที่กั้นระหว่างเรา...มันถึงได้สูงขนาดนี้...เหนื่อยที่จะทลายกำแพงแล้วล่ะ"

     Share

<< ไชโย...สอบเสร็จแล้วววว!!!ขอบคุณ..ที่ทำให้รู้ว่าคิดอะไรอยู่^^ >>

Posted on Tue 14 Dec 2010 17:58

เห็นหัวข้อไดฯ วันนี้ รู้สึกชอบจัง ยิ่งอ่าน ก็ยิ่งตรงกับความรู้สึก....

นี่เป็นเรื่องที่ ต้า อยาก เอามาเขียนในไดฯ ของต้า เลยพี่เล็ก แต่ไม่รู้จะเขียน ออกมายังงัย

ถ้าหากว่าเราพูดกัน..ก็คงไม่ทำให้สองเราต้องร้องไห้...ชอบประโยคนี้จัง
   
Wed 15 Dec 2010 13:23 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh