วันหยุดวันสุดท้าย...ไหว้พระทำบุญ
อัพกันต่อ...ชีวิตในช่วงวันหยุด
ลั้นลากันต่อ...เก็บตกภาพหลังบ้าน
วันสิ้นปี..แต่ไม่สิ้นใจ
กลับไปเติมความรัก
ไว้อาลัย...น้าชาย...สู่สุขคตินะคะ
ยอมเหงา..แต่ไม่ยอมเหนื่อย...
เรื่องราววันศุกร์นี้
ไม่รู้จะอัพอะไร...แต่อยากอัพอ่ะTT
เข้าร่วมพิธีไหว้ครูในวันนี้+บทสรุปของเด็กอวดดี
และวันนี้ก็เป็นวันที่วุ่นวายอีกวัน..คิคิ
ขอบคุณ..ที่ทำให้รู้ว่าคิดอะไรอยู่^^
ถ้าหากว่าเราพูดกัน...ก็คงไม่ทำให้สองเราต้องร้องไห้
ไชโย...สอบเสร็จแล้วววว!!!
อัพได...เช้าวันพุธ
กับวันที่วุ่นวาย...และน้ำเสียงยียวนที่ได้ยินอีกครั้ง..อิอิ
ควันหลงวันพ่อ..กับการบอกรัก
อัพชีวิตเรื่อยเปื่อยของวันนี้..
กับวันที่หวยออก...และมีคนถูกTT
สุขใจ..ได้เดินพันทิพย์...อิอิ
แล้วสุกานดา..ก็กลับมาแล้ว!!
ไม่อยากให้ถึง...พรุ่งนี้เลย!!
น้ำเสียงยียวน...กวนประสาทอีกแล้ว
น้ำเสียงยียวน..ที่ทำให้ยิ้มได้ทั้งวัน^^
แล้วฟ้าก็เข้าข้างคนดี...อิอิ(ต้องให้แปลงเป็นนางมารร้ายอยู่เรื่อย!!)
เมื่อเหตุการณ์..บีบให้ต้องกลับมาแข็ง(กระด้าง)อีกครั้ง!!
เหนื่อย..แสนเหนื่อย
หมู...ร่วงลงบันได
เปิดตัวแฟนใหม่+วิญญาณนางมารร้ายเข้าสิง
อัพไดฯย้อนหลัง...(อีกแล้ว)
เช้าวันศุกร์...อากาศดี๊ดี
ปิดหู...ปิดตา...ปิดใจ!!
bit....byte....word
เสียค่าโง่...เอ๊ย..ค่าปรับแต่เช้า...
สวัสดี...วันคล้ายวันเกิด..ของpuppy love นะจ้ะ
วัดค่าคน..ที่การแต่งกาย..งั้นหรือ??
เรื่องของประกันสังคม...
อัพไดฯวันเสาร์-อาทิตย์
รู้สึกดี..เพราะวันนี้แต่งตัวเรียบร้อย..อิอิ




สุขใจ..ได้เดินพันทิพย์...อิอิ

แม้วันนี้จะไม่ใช่วันศุกร์...แต่วันนี้ก็แอบมีความสุข
ถึงแม้วันนี้จะยังไม่ได้ฟังน้ำเสียงยียวน..แต่ก็เข้าใจแหล่ะว่า..น่าจะเหนื่อยล้า
ก็ออกเวรเช้านี่นา...แถมเช้ายังต้องไปศาลอาญาอีกด้วย
ป่านนี้จะตื่นหรือยังน๊า...อุอุ พักผ่อนเยอะๆนะ..ดูแลสุขภาพด้วยล่ะ^^

วันนี้ออกไปพันทิพย์ตั้งแต่ตอนเที่ยง...ไปซื้อแรมเพิ่ม
พอดีเจ้านายให้ไปสอนการแปลงไฟล์น่ะค่ะ
เล็กเอะใจว่าทำไมเครื่องเค้าช้ามาก...ที่แท้ramแค่ 512 แถมแชร์แรมไปที่การ์ดจออีก 128
เรียกว่าได้ใช้ ram จริงๆแค่ 384 เท่านั้นเอง...ก็ว่าแล้วว่าทำไมเครื่องมันอื๊ดอืดดด
วันนี้ก็เลยมีความสุขกับการได้ดูของร้านนั้น..ร้านนี้..แล้วก็สุขที่ได้ทรัมท์ไดรฟ์ตัวใหม่มา..อิอิ
ตอนเลือกซื้อแรมอยู่นั้น..ตัดสินใจเข้าไปถามอีกร้านนึง...พอตกลงซื้อแล้ว..ของหมดซะงั้น..เง้อ
ก็เลยต้องมาซื้ออีกร้านนึง...ซึ่งเครียดๆตรง...แรมชิพมันคนละแบบกันน่ะค่ะ
เสี่ยงซื้อมาโดยที่ไม่รู้ว่าเอามาใส่แล้วเครื่องจะเปิดติดหรือเปล่า..แต่ดีกว่าไม่ลองเน๊อะ
ระหว่างรออยู่นั้น..เจ้าเล็กก็ยืนดูราคาสินค้าอยู่หน้าร้าน..ซึ่งเป็นหนังสือวางกับเค้าท์เตอร์
ระหว่างอ่านๆอยู่...ก็มีหนุ่มหน้าตาดีๆมายืนอยู่ข้างๆ..ตอนนั้นก็ได้แต่เหลือบมอง..เหอเหอ
กำลังสงสัยว่าทำไม๊ ทำไม หนุ่มคนนี้เค้ามายืนใกล้เราจังฟระ!!!
เล็กก็เลยเขยิบตัวออกมาห่างๆเค้าหน่อย...สักพักหนุ่มคนนี้ก็เดินไปถามร้านอื่นต่อ
แล้วเล็กก็อ่านราคาของสินค้าไปเรื่อยๆ...ไม่ถึง 1 นาที..ก็มีหนุ่มหน้าตาดีอีกคนมายืนข้างๆ
อารมณ์นั้นก็แค่งงว่า..ทำไมวันนี้มีแต่หนุ่มๆหน้าตาดีๆมายืนข้างๆฟระ!! อิอิ
คือ..ยืนใกล้จนเราต้องเขยิบหนีเลยอ่ะ...เอ๊ะ!! หรือว่าเราหน้าตาดีจนต้องมีหนุ่มหล่ออยู่ใกล้ๆ..อิอิ
สักพักเริ่มรู้สึกตัว...อ้อ...ที่แท้ไอ้หนังสือราคาของในร้านที่เค้าถามหากัน...มันอยู่ตรงหน้านังเล็กนี่เอง...ปั๊ดโถ๊!!
อุตส่าห์หลงดีใจ...เฮ้อ..TT อิอิ
ความสุขของชาวไอทีอย่างเราๆ...จะมีไหนเปรียบเล่า..เท่ากับดูของที่พันทิพย์อีกแล้ว
ดูแล้วก็ทำให้ตบะแตก..อยากได้โน่นนี่...แต่ว่า..พออายุมากขึ้น..ก็ซื้อ..เท่าที่ต้องใช้
บางทีต้องใช้...นังเล็กยังงกไม่ยอมซื้อเล้ย...ก๊ากกกก
เมื่อวานมีเงินไปสองพันก็หมดทั้งสองพันแหล่ะค่ะ..ขากลับนั่งรถเมล์ฟรีอีกตะหาก
แบบว่าสอยทรัมพ์ไดรท์ไปสองอัน..ส่วนตัวหนึ่งอันของที่ทำงานหนึ่งอัน
ที่เหลือก็ซื้อเจ้า DDRAM II บัส667 ขนาด 2 GB มาในราคา 1280 บาท
ตอนนี้เครื่องเจ้านายเลยพร้อมจะเล่นเกมส์แล้ว...วู๊ๆๆๆ
เดินพันทิพย์ซะเหนื่อย...ทั้งหิว...กลับถึงที่ทำงานก็ร้อนมากๆ....
แต่ไม่เป็นไร...พอได้พักก็หายเหนื่อย...
หลังจากเลิกงานวันนี้ก็แวะไปไหว้พระที่วัดธาตุทองด้วยอารมณ์สุขใจ
ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้ยินน้ำเสียงยียวนก็ตาม
แต่พอหลังจากไหว้พระเสร็จ..กำลังปักธูปในกระถาง..ชื่อที่คุ้นเคยก็โทรเข้ามา
ความรู้สึกในตอนนั้นแอบยิ้มเล็กๆ....ถึงแม้จะคุยแค่เรื่องงานก็ตามที
ช่วงนี้ผู้หมวดก็เคลียร์งานเก่า...น่าสงสารมากๆเลยที่เมื่อวานออกเวรเช้าแล้วต้องไปศาลต่อ
กว่าจะได้นอนก็เป็นเวลาค่ำของอีกวัน....น้ำเสียงนี่..แบบว่า..อ่อนแรงนะ^^
ถึงแม้จะแทบไม่ได้คุยกันสักเท่าไร...แต่อย่างน้อย...ก็ยังดีที่ได้ยินเสียง
เมื่อวานก็เลยจัดแจงเอาเจ้ามือถือไปซ่อมเรียบร้อยแล้ว...ตอนนี้ใช้งานได้ตามปกติค่ะ^^
เรียกว่ากว่าเมื่อวานจะถึงห้องก็ดึกโขอยู่....

"ไม่ได้หวังให้มารักกัน....ไม่ได้หวังว่าจะต้องมาเป็นของฉัน"
"แค่ได้รับรู้ว่ามีความสุขกายสบายใจดีอยู่...เพียงแค่นั้นก็พอแล้ว"
"พี่รู้...ว่าคนเก่งของพี่..น่าจะมีตัวจริงอยู่แล้ว...แต่พี่ก็แค่ปลื้ม..ในอุดมการณ์ของเราเท่านั้นเอง"
"อย่างน้อย...เหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมา...มันทำให้พี่ได้มองคนเก่งของพี่..ในมุมที่ดีขึ้น"
"หากวันนึง...คนเก่งของพี่ต้องหายไป..พี่คง..รู้สึกเศร้าๆพิกลเลย"

....ไม่ใช่ไม่รู้ว่าต้องเจ็บ...แต่ฉันมันเก็บหัวใจที่มีไม่ไหว...ไม่ได้ดีพร้อมเหมือนๆใคร..ไม่ใช่คนที่เธอหันมอง..
ฉันมันทำอะไรเกินตัว...อาจดูไม่เจียม..หัวใจที่ไปรักเธอ...รู้ว่าต้องเจ็บ...แต่พร้อมที่จะเจอกับความเสียใจ...^^

     Share

<< แล้วสุกานดา..ก็กลับมาแล้ว!!กับวันที่หวยออก...และมีคนถูกTT >>

Posted on Wed 1 Dec 2010 13:49


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh