ลั้นลากันต่อ...เก็บตกภาพหลังบ้าน
วันสิ้นปี..แต่ไม่สิ้นใจ
กลับไปเติมความรัก
ไว้อาลัย...น้าชาย...สู่สุขคตินะคะ
ยอมเหงา..แต่ไม่ยอมเหนื่อย...
เรื่องราววันศุกร์นี้
ไม่รู้จะอัพอะไร...แต่อยากอัพอ่ะTT
เข้าร่วมพิธีไหว้ครูในวันนี้+บทสรุปของเด็กอวดดี
และวันนี้ก็เป็นวันที่วุ่นวายอีกวัน..คิคิ
ขอบคุณ..ที่ทำให้รู้ว่าคิดอะไรอยู่^^
ถ้าหากว่าเราพูดกัน...ก็คงไม่ทำให้สองเราต้องร้องไห้
ไชโย...สอบเสร็จแล้วววว!!!
อัพได...เช้าวันพุธ
กับวันที่วุ่นวาย...และน้ำเสียงยียวนที่ได้ยินอีกครั้ง..อิอิ
ควันหลงวันพ่อ..กับการบอกรัก
อัพชีวิตเรื่อยเปื่อยของวันนี้..
กับวันที่หวยออก...และมีคนถูกTT
สุขใจ..ได้เดินพันทิพย์...อิอิ
แล้วสุกานดา..ก็กลับมาแล้ว!!
ไม่อยากให้ถึง...พรุ่งนี้เลย!!
น้ำเสียงยียวน...กวนประสาทอีกแล้ว
น้ำเสียงยียวน..ที่ทำให้ยิ้มได้ทั้งวัน^^
แล้วฟ้าก็เข้าข้างคนดี...อิอิ(ต้องให้แปลงเป็นนางมารร้ายอยู่เรื่อย!!)
เมื่อเหตุการณ์..บีบให้ต้องกลับมาแข็ง(กระด้าง)อีกครั้ง!!
เหนื่อย..แสนเหนื่อย
หมู...ร่วงลงบันได
เปิดตัวแฟนใหม่+วิญญาณนางมารร้ายเข้าสิง
อัพไดฯย้อนหลัง...(อีกแล้ว)
เช้าวันศุกร์...อากาศดี๊ดี
ปิดหู...ปิดตา...ปิดใจ!!
bit....byte....word
เสียค่าโง่...เอ๊ย..ค่าปรับแต่เช้า...
สวัสดี...วันคล้ายวันเกิด..ของpuppy love นะจ้ะ
วัดค่าคน..ที่การแต่งกาย..งั้นหรือ??
เรื่องของประกันสังคม...
อัพไดฯวันเสาร์-อาทิตย์
รู้สึกดี..เพราะวันนี้แต่งตัวเรียบร้อย..อิอิ
การศึกษา...คือการลงทุน!!
อาการออกเมื่อเจอหนุ่มหล่อ...เหอเหอ(น้ำลายไหย)




ไม่อยากให้ถึง...พรุ่งนี้เลย!!

ไม่ใช่เพราะพรุ่งนี้เป็นวันสอบ...แต่เพราะหลังจากพรุ่งนี้ไป...เราคงไม่ได้เจอกันอีก
ไม่รู้ว่าจะตื่นเต้นหรือว่าเสียใจดี...ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเลย...
พอสิ่งที่ขวางกั้นระหว่างเรามันทลายลง...ก็ต้องจากกัน
มีพบ..เพื่อพราก....แล้วจากกันคราวนี้...เพื่อเจอกันหรือเปล่า???
เอาเป็นว่า...พี่จะจดจำผู้หมวดปากร้ายไว้ในความทรงจำของพี่ก็แล้วกันนะ
"ผมน่ะปากร้าย แต่ผมก็เป็นอย่างนี้แหล่ะพี่.."^^
ครั้งแรกที่เจอกัน...เราจะจำพี่ได้ไหมนะ...ตอนนั้นเราต้องไปไกล่เกลี่ยที่รถเฮียโบชนกับคู่กรณี
วันนั้นเป็นวันอาทิตย์..จำวันที่ไม่ได้หรอก....ครั้งแรกที่เห็น
ความรู้สึกแรกเลยคือ.."ทำไมร้อยเวรมันเด็กจังฟระ!!"
แล้วร้อยเวรก็ตัดสินไม่ค่อยถูกใจ...นับจากวันนั้นที่เจอ...ตั้งปณิธานไว้ว่า.."ชั้นจะไม่มาเจอไอ้เด็กคนนี้อีก"
ผ่านไปหลายเดือน...เล็กก็ไม่เคยได้เข้าใกล้ที่สน.นี้อีก..แม้จะอยู่ใกล้ที่พักก็ตาม
แต่แล้ววันหนึ่ง..15 พ.ย. เวลาช่วงประมาณสองทุ่มกว่าๆ...
เมื่อเล็กกำลังไปรับเจ้..แล้วมีเด็กเปรต...เอ๊ย..เด็กเวร..เอ๊ย..เด็กแว๊นส์มาชนเข้า..
อารมณ์นั้นอยากจะตบกบาลมันจริงๆเลย...ถ้าเป็นนุ่งเป็นน้องกระทืบซ้ำลืมนับแน่..
แล้วเราก็ต้องรอตำรวจมาไกล่เกลี่ย..เพราะต่างคนต่างไม่ยอม...
กว่าคุณน้องจะเสด็จมาได้...เฮ้อ!!!
แล้วพอไปถึงโรงพัก....วุ่นวายมากมาย...
รอผู้หมวดกว่าจะเคลียร์คนอื่นเสร็จ...แล้วผู้หมวดก็เปิดประตูห้องมาด้วยอารมณ์เสีย..
อารมณ์เสียไม่เท่าไร...พูดเสียงแบบโมโหเข้ามาด้วยนี่สิ่...ทำเอาสุกานดาตกใจ(ตอนนั้นยิ่งง่วงๆอยู่)
หลังจากที่อธิบายโน่น นี่ นั่น...ผู้หมวดก็ถามว่ามีอะไรอยากถามผมไหม๊???
จำได้ว่าถามคำถามไปนิดหน่อยเพราะเหนื่อยมากแล้วอยากนอนสุดๆ
แล้วหมวดก็จดเบอร์มือถือให้มา....ซึ่งความจริงต้องเอารถตรวจสภาพ...
แต่คุณน้องเค้าใจดีให้ขับออกไปข้างนอกได้ก่อน..แล้วเอามาจอดก่อนตีหนึ่งนะครับ..ผมจะรอ
คืนนั้นกว่าจะเสร็จธุระก็เกือบตีสองครึ่ง..ช่วงก่อนตีหนึ่งเลยโทรบอกเค้าสักหน่อย
แล้วตอนเช้าก็ต้องเอารถไปทิ้งไว้ให้อยู่ดี...
พอตอนเช้าโทรไป...ขำเหมือนกัน..โทรหาผู้หมวดเอง..แต่ดันเสียงแบบ...ขอนอนก่อนนะ
ผู้หมวดก็ทำเสียงงงๆ..."พี่เค้าคงนอนดึกมั้ง^^"
แล้วก็เอารถไปไว้ที่สน.ตอน 08.00 ซึ่งวันนี้ผู้หมวดไม่ได้เข้าเวรเช้า
หลังจากเอารถไปจอดเสร็จเรียบร้อย...ด้วยความที่ไม่เห็นผู้หมวดสุกานดาก็เลยเดินออกมาเลย
พอเดินมาถึงหน้าปากซอยปั๊บ..ซึ่งใช้เวลาหลังจากออกจากสน.ไม่ถึงห้านาที..
ผู้หมวดก็โทรมาบ่นเป็นหมีกินผึ้ง...."พี่เข้ามาถึงแล้ว..ไม่บอกผมเลยน๊า แอบหนีกลับบ้านหรอ"(น้ำเสียงยิ้มๆ)
"ไม่ได้หนีน๊า...พี่ก็เดินออกมาดื้อๆแหล่ะ...ก็พี่เข้าไปแล้วไม่เห็นเรานี่"^^"
ยังจำบทสนทนาในวันนั้นได้อยู่เลย...แปลกแฮะที่คนบางคนผ่านมา..แล้วทำให้เรานึกถึงได้

ยิ่งพอมารู้ตอนหลังว่า...ความจริง....ตอนที่เกิดเหตุไม่ใช่เวรของผู้หมวด..
แต่มีคนขอแลกเวร...เลยทำให้รู้สึกว่า...เพราะชะตา..ทำให้ได้กลับมาเจอกัน
แล้วหลังจากนั้น...ก็คุยกันตามอัตภาพ..
ไม่ได้คุยกันทุกวัน...เพราะไม่ใช่แฟนกันนี่นา5555
แล้วยิ่งเวลาเล็กเครียดๆ..เล็กไม่ค่อยโทรหาผู้หมวดหรอก...
แต่มาระยะหลังตั้งแต่เริ่มแข็งข้อ..555
ก็ไม่จำเป็นที่สุกานดาต้องเป็นคนดี คอยโทรหาผู้หมวดหรือคู่กรณี
เป็นผู้หมวดที่โทรหาพี่เอง...ขอร้องให้ช่วยเหลือบางสิ่ง
ไม่ใช่เรื่องที่จะขอเงินนะคะ...แต่ขอให้เล็กช่วยเหลือด้านเอาพรบ.เล็กเบิกค่าใช้จ่ายให้คู่กรณีน่ะ
ตอนนี้สุกานดาก็เลยเป็นฝ่ายรับโทรศัพท์เอง...อิอิ(เป็นต่อก็เงี๊ยะ)
ช่วงนี้ผู้หมวดเลยกลายเป็นเด็กดี 5555
วันนี้ผู้หมวดก็โทรมา...แต่พอดีกดผิด..ไปปลดสายซะ...เลยไม่โทรมาอีกเลยTT
สงสัยคงโทรมาเฟิร์มพรุ่งนี้ล่ะมั้ง....
ตอนนี้โทรศัพท์เจ๊งอีกแล้วววว...สาเหตุเนื่องมาจากเผลอไปเหยียบเต็มตีงเลยอ่า..
ผลปรากฎว่าหน้าจอร้าว..ทัชสกรีนไม่ได้...หาเรื่องเสียตังก์อีกแล้วตรู
กว่าจะเอาไปซ่อมคงวันจันทร์ค่ะ..ช่วงเสาร์-อาทิตย์เก็บตัว...จะเรียนแล้วก็อ่านหนังสือแล้วน๊า
ไว้วันจันทร์มาเจอกันใหม่
"น้องหมวดจอมกะล่อน...นึกถึงพี่บ้างแล้วกันนะ"^^
ถึงเวลา...ที่เราต้องจากกันจริงๆแล้วสิ่

     Share

<< น้ำเสียงยียวน...กวนประสาทอีกแล้วแล้วสุกานดา..ก็กลับมาแล้ว!! >>

Posted on Fri 26 Nov 2010 18:03

This is exactly what I was looking for. Thanks for wirintg!
BaGong   
Sat 18 May 2013 15:01 [1]
 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh