ไว้อาลัย...น้าชาย...สู่สุขคตินะคะ
ยอมเหงา..แต่ไม่ยอมเหนื่อย...
เรื่องราววันศุกร์นี้
ไม่รู้จะอัพอะไร...แต่อยากอัพอ่ะTT
เข้าร่วมพิธีไหว้ครูในวันนี้+บทสรุปของเด็กอวดดี
และวันนี้ก็เป็นวันที่วุ่นวายอีกวัน..คิคิ
ขอบคุณ..ที่ทำให้รู้ว่าคิดอะไรอยู่^^
ถ้าหากว่าเราพูดกัน...ก็คงไม่ทำให้สองเราต้องร้องไห้
ไชโย...สอบเสร็จแล้วววว!!!
อัพได...เช้าวันพุธ
กับวันที่วุ่นวาย...และน้ำเสียงยียวนที่ได้ยินอีกครั้ง..อิอิ
ควันหลงวันพ่อ..กับการบอกรัก
อัพชีวิตเรื่อยเปื่อยของวันนี้..
กับวันที่หวยออก...และมีคนถูกTT
สุขใจ..ได้เดินพันทิพย์...อิอิ
แล้วสุกานดา..ก็กลับมาแล้ว!!
ไม่อยากให้ถึง...พรุ่งนี้เลย!!
น้ำเสียงยียวน...กวนประสาทอีกแล้ว
น้ำเสียงยียวน..ที่ทำให้ยิ้มได้ทั้งวัน^^
แล้วฟ้าก็เข้าข้างคนดี...อิอิ(ต้องให้แปลงเป็นนางมารร้ายอยู่เรื่อย!!)
เมื่อเหตุการณ์..บีบให้ต้องกลับมาแข็ง(กระด้าง)อีกครั้ง!!
เหนื่อย..แสนเหนื่อย
หมู...ร่วงลงบันได
เปิดตัวแฟนใหม่+วิญญาณนางมารร้ายเข้าสิง
อัพไดฯย้อนหลัง...(อีกแล้ว)
เช้าวันศุกร์...อากาศดี๊ดี
ปิดหู...ปิดตา...ปิดใจ!!
bit....byte....word
เสียค่าโง่...เอ๊ย..ค่าปรับแต่เช้า...
สวัสดี...วันคล้ายวันเกิด..ของpuppy love นะจ้ะ
วัดค่าคน..ที่การแต่งกาย..งั้นหรือ??
เรื่องของประกันสังคม...
อัพไดฯวันเสาร์-อาทิตย์
รู้สึกดี..เพราะวันนี้แต่งตัวเรียบร้อย..อิอิ
การศึกษา...คือการลงทุน!!
อาการออกเมื่อเจอหนุ่มหล่อ...เหอเหอ(น้ำลายไหย)
เคยไหม๊..เสียใจกับการกระทำของตัวเอง...
วันนี้อารมณ์ดี..
เมื่อความรัก...มันแปรเปลี่ยน!!!




แล้วฟ้าก็เข้าข้างคนดี...อิอิ(ต้องให้แปลงเป็นนางมารร้ายอยู่เรื่อย!!)

ขอใส่ความรู้สึกของวันนี้หน่อยนะคะ...
หลังจากนอนไม่หลับมาหลายคืน....เครียดแบบที่เรียกว่า...ไปต่อไงดีว๊าเนี่ย!!
แล้วอยู่ดีๆ...ฟ้าย่อมเข้าข้างคนดีเสมอ...แต่มาเข้าข้างหลังตอนเราแปลงเป็นนางมารอ่ะ555
แต่ก็รู้สึกดีนะคะ....ที่เราแสดงจุดยืนอย่างเด่นชัด...
ถ้าเรายอมตั้งแต่แรก....ป่านนี้...เราก็คงต้องยอมต่อไปเรื่อยๆ ไม่มีที่สิ้นสุด
เล็กไม่ใช่คนใจร้าย....แต่อย่าทำให้เล็กต้องร้ายด้วยความเห็นแก่ตัว
บอกตรงๆว่าเหนื่อยมากมายกับเหตุการณ์เหล่านี้...
จนตอนนี้...รู้สึกเลยว่า...ตัวเองนี่....แกร่งเหมือนกันแฮะ...
บู๊กับคนได้แม้กระทั่งตำรวจ...อุอุ(ให้มันได้อย่างนี้สิ่น่า อิอิ)
**************************************************

เอาล่ะขอเริ่มต้นการอัพไดตั้งแต่วันเสาร์เลยละกัน...หุหุหุ

วันเสาร์ที่ 20/11/2010 เวลา 08.26
วันนี้มีเรียนเช้า....ยันค่ำเลยค่ะ...ตื่นมาวันนี้ง๊วง ง่วง
มาถึงห้องเรียนด้วยความเครียด...ก็จิตใจมันกำลังว๊าวุ่นนี่นา
ถึงแม้ว่าจะใกล้สิบโมงแล้ว..แต่ทำไม๊ ทำไม..ถึงตาจะปิดหว่า
ช่วงเบรคลงมาหากาแฟกินสักแก้ว...แล้วก็ทำให้เราได้รู้ว่า
การกินกาแฟที่ไม่มีความหวานเลย...มันช่างขมเสียจริงๆ..อิอิ
เข้ามานั่งเรียนต่อด้วยความหนาวยะเยือก...ไม่ใช่ว่าวิชายากนะคะ
แต่ว่า...ในคลาสเค้าเปิดแอร์ตั้งแปดตัว(จะฆ่ากันด้วยความหนาวใช่ม๊ายยยยย)
วันนี้ไม่ค่อยมีสมาธิในการเรียนสักเท่าไร..อาจจะเพราะนอนดึกเลยง่วงกระมัง
ขนาดอาจารย์สอนแบบ...พูดไปไอ้เล็กหัวเราะไปแล้วนะ...
ไอ้เล็กยังง่วงมากมายเล้ย....(อาจารย์คงนึกในใจ...ไอ้นี่..อุตส่าห์เล่นตลกให้ดูมันยังตาปรือ)
อาจารย์ที่สอนวิชานี้เป็นคณะบดีค่ะ ซึ่งเป็นที่ปรึกษาของไอทีป.โทด้วย
อาจารย์ก็แจ้งว่า 19 เดือนหน้าจะมีพิธีไหว้ครู ซึ่งหลังสอบหนึ่งอาทิตย์พอดี
ส่วนหลังสอบปลายภาคช่วงกุมภาฯก็มีงาน sit สัมพันธ์ เฉพาะมหาบันฑิต มีแข่งกีฬาด้วย
หลังจากเรียนวิชาตอนเช้าเสร็จก็พักกลางวัน..สุกานดาหิ๊วหิว...
แว่บไปกินข้าวที่โรงอาหาร..วันนี้มันมีเรื่องเครียดเลยไม่ค่อยอยากคุยกับใครเลย
ช่วงบ่ายเรียนวิชาที่ยากพอสมควร...แต่ก็รู้สึกว่า..สมองมันตื่นตัวแล้ว..เลยเรียนรู้เรื่องหน่อย
จบวิชาบ่ายตอน 15.30 ก็ต่ออีกวิชาตอน 16.00 ยาวไปยันทุ่มครึ่งได้กระมัง..
แต่ระหว่างนั้น..มีสายจากคู่กรณี....
ถ้าเค้าพูดจาดีก็คงไม่รู้สึกอะไร..แต่นี่เข้าข่ายข่มขู่เลยล่ะ...
ก็โอเค..ไปคุยกันต่อหน้าตำรวจแล้วกัน...พูดกับคนพวกนี้...สีซอให้ควายฟังง่ายกว่า!!!
หลังจากเรียนวิชาตอนเย็นเสร็จก็กลับไปอยู่เป็นเพื่อนเฮียที่ร้าน...
รอเจ๊กลับมา..วันนี้เหนื่อยมาก...อยากนอนสุดๆ
กลับไปนอนตอน 23.00 ตาจะปิดอยู่แล้ว...
หลับไปได้สักพัก...ประมาณ 00.37 บุ๊งโทรมา..
อารมณ์นั้นไม่รับเลยล่ะ..แบบว่าจะนอน..พรุ่งนี้ชั้นมีเรียนเช้า..วิชายากเว๊ย!!
แต่พอกว่าจะหลับได้อีกก็ปาไปหลายชั่วโมง..เฮ้อ...
*************************************

เช้าวันอาทิตย์ 21/11/2010
วันนี้เจอคู่กรณีแต่เช้าหลังจากลงมารอรถที่หน้าหอพัก
เล็กบอกให้เค้านัดร้อยเวรว่าจะเอายังไงเพราะเล็กติดเรียน..คู่กรณีก็พยักหน้ารับรู้
วันนี้เรียนวิชา Computer System Concept = CSC วิชาโปรดเล็กเลย
ความจริงวิชานี้คนที่เรียนวิศกรรมคอมฯ เค้าก็เรียนกันนะ
แปลกใจตัวเองว่า..ทำไมชอบอะไรเหมือนผู้ชายจังเลยฟระ
เอ๊ะ!! หรือเราจะเกิดมาผิดเพศ 5555
เข้าไปเรียนด้วยความตั้งใจ..แต่ก็ยังง่วงอยู่ดี555
วิชานี้ต้องทำความเข้าใจ...และจำเยอะหน่อย...
เอาน่า...สู้ๆ....
แล้วก็เรียนชดเชยช่วงบ่าย ในวิชาที่เรียนไปเมื่อวาน...นั่นคือ อัลกอริทึ่ม
วิชานี้อาจารย์จะพูดเป็นเสียงเดียวกันค่ะแบบว่าไม่มีสูงต่ำ 555 เหมาะกับการหลับนักแล
แต่อาจารย์มักจะมีแบบฝึกหัดให้ทำในขณะเรียน..ดังนั้น หลับมีตาย!!! อิอิ
ผ่านวิชานี้ไป...เย็นนี้ลอยกระทงแล้ว...
แล้ววันนี้ก็ไปลอยกระทงกับเจ้...พี่มน...และเด็กๆ...
ขอให้ความทุกข์โศก...ลอยไปกับกระทงนะ!!!
วันนี้ตอนเย็นน้องต้าโทรมาเม้าท์...พี่เข้าใจคนเรียนป.โทแล๊ะ..
คำว่าไม่ว่าง...ชีวิตส่วนตัวที่หายไป...จึงไม่แปลกเลย
ขนาดเพื่อนชายโทรมาคุย...ยังไม่อยากคุยเล้ย...ให้ตายสิ่...
ทางเดินความรักของบุ๊งน่ะ...มันอาจจะราบเรียบเรื่อยเปื่อย
เล็กไม่อยากให้ความต้องการอยากเอาชนะเล็กของบุ๊ง..
มาทำให้ทางเดินความรักของบุ๊งมีเรื่องน่าตื่นเต้นหรอกนะ
มุมมองความรักของเล็กตอนนี้..มันเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้าเลย..อิอิ
เล็กไม่อยากแสวงหาชีวิตครอบครัว...ว่าง่ายๆ..อยากขึ้นคานน่ะ5555
*******************************************

วันจันทร์ที่ 22/11/2010
วันนี้มาทำงานปกติค่ะ ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ..แต่แล้ว...สิ่งตื่นเต้นก็เกิดขึ้นตอนเย็น..เฮ้อ!!
ตอนช่วงประมาณ 16.40 น. มีสายจากคู่กรณีโทรเข้ามา..
"นี่คุณอยู่ไหนแล้ว พวกผมมารอที่โรงพักแล้วเนี่ย!!" (น้ำเสียงแบบ...ใส่อารมณ์สุดๆ)
"อ้าว..นัดวันนี้หรอคะ?? ไม่เห็นรู้เรื่องเลย"
"ก็นัดวันนี้ไง คุณไม่รู้ได้ไง เห็นคุณคุยกับร้อยเวรเค้าทุกวัน"
ตอนนั้นนังเล็กอารมณ์ขึ้นแล้วคับ..."หมายความว่าไง!! คุณพูดให้เคลียร์นะ..คำพูดที่ว่าเราคุยกับตำรวจทุกวันน่ะ"
แล้วทางคู่กรณีก็ให้ผู้หญิงอีกคนมาคุย"คุณน่ะผิด รถใหญ่ต้องผิดอยู่แล้ว" (ที่สำคัญ น้ำเสียงนี่..อยู่ใกล้ๆมีตบ)
แล้วทางคู่กรณีก็พล่ามอีกมากมายหลายประโยค...
เล็กก็เลยบอกไปว่าตอนนี้อยู่ที่ทำงาน...คงไปไม่ทัน
คิดว่าทางนั้นจะยอมไหมคะ... นิสัยเสียอย่างนั้น...
ด้วยความอารมณ์เสีย...ตัดสินใจโทรหาพี่เก่ง...พนักงานสืบสวนกระทรวงคมนาคม
พี่เก่งบอกว่า..ทีหลังก็บอกเค้าไปสิว่า.."หนูก็โทรหา หมวด ผู้กอง สารวัตร ผบ.ตำรวจแห่งชาติน่ะค่ะ"
อิอิ..เจอมุขนี้เข้า...นังเล็กถึงกับฮาก๊ากกก
พี่เก่งให้บอกร้อยเวรไปเลยว่า..ถ้าวันนี้เราเข้าไป...อาจจะมีคดีเพิ่ม
แล้วก็โทรบอกร้อยเวรรรร "น้องคะ พี่ไม่เข้าไปวันนี้อ่ะ..พี่อารมณ์ไม่ดี คิดว่าคุยกันไม่รู้เรื่องแน่ๆ"
ร้อยเวรตอบกลับมาว่า.."ผมก็บอกพี่แล้วว่าให้คุยกันพรุ่งนี้"
แล้วสายก็วางไป...
อีกสักพัก...ร้อยเวรก็โทรมาใหม่ .."งั้นพี่ก็เตรียมคนมาจัดการเรื่องเงินให้เรียบร้อยเลยแล้วกัน"
อ้าว...ทำไมพูดเยี่ยงนี้ล่ะคะคุณน้องงงง
"พี่บอกแล้วไงคะ...ว่าพี่ช่วยตรงเอาพรบ.รักษาคนเจ็บให้ เพราะเด็กก็ผิด"
"แต่เส้นทางที่พี่มา พี่เปลี่ยนช่องจราจรฯลฯ  พี่น่ะผิด พี่ต้องรับผิดชอบค่าสินไหม ฯลฯ"
ทั้งๆที่เด็กผิด ทำไมตำรวจมันเข้าข้างเด็กจังฟระ!! อารมณ์นั้นเริ่มคุยกับหมวดไม่รู้เรื่องแล้ว
"พี่ขออนุญาตวางนะคะ " แล้วเล็กก็วางสาย
ผ่านไปอีกพัก ผู้หมวดก็โทรมาใหม่ "ถ้าพี่ไม่มีน้ำใจ พี่ไม่ยอมตรงนี้ ถ้าพี่ขึ้นศาล พี่จะเดือดร้อนนะ"
"พี่เองก็ยังเรียนอยู่ พี่จะเข้าทำงานที่ไหนไม่ได้เลยหากขึ้นศาล ฯลฯ"
อารมณ์นั้น...ทำไมมันขู่กรูจังเลยฟระ!! แล้วก็..."ถ้าหมวดไม่มีอะไรแล้ว...พรุ่งนี้ค่อยเจอที่โรงพักแล้วกัน"
ตอนนั้นกำลังเดินทางไปหาพี่ชายพอดี..พี่ชายให้ปรึกษาแล้วก็ให้เบอร์ตำรวจอีกสน.นึงมา
โทรไปปรึกษาพี่ตำรวจคนนั้น..พี่เค้าก็บอกว่าประมาทร่วมนะ..แถมยังบอกว่าไอ้ร้อยเวรคนนี้มันมั่ว!!
คำถามที่พี่ตำรวจคนนี้ถามกลับมาว่า...ร้อยเวรคนนี้ยศอะไร ร้อยโท หรือร้อยเอก
เอ่อ..ร้อยตรีค่ะ...."โห..ไอ้เด็กจบใหม่นี่...มั่วมากๆเลย"
************************************

วันอังคารที่ 23/11/2010
วันนี้รีบมาทำงานก่อนค่ะ..เพราะต้องเข้าไปไกล่เกลี่ยตอนก่อนเที่ยง
ยอมรับตามตรงว่า..ลึกๆก็กลัวเหมือนกัน
เราก็แค่ผู้หญิงคนนึง..อาจจะดูแกร่ง...แต่ส่วนลึก..มันต้องมีอ่อนแอบ้าง...
ปรึกษาทนายแล้ว..เค้าบอกว่า...ห้ามเซ็นต์รับผิดคนเดียวเด็ดขาด
ถ้าถึงศาลจริงๆ...เราสามารถแก้ต่างในเรื่องความประมาทได้
เพราะคู่กรณี...อายุยังไม่สามารถมีใบขับขี่
ลักษณะการขับขี่ที่ไม่ถูกวิธี และการไม่เปิดไฟหน้ารถ ฯลฯ
ถึงตรงนั้น...พ่อแม่เด็ก...โดนหนัก ...หุหุ(แอบสะใจ)
แต่ตอนนี้เราลองไปดูก่อนว่า...ทางด้านนั้น..เค้าต้องการอะไร??
ขอบคุณเพื่อนมีน(ทนาย) ขอบคุณพี่หมู(ทหารเรือ) ขอบคุณพี่ตี๋(นายตำรวจ)
ขอบคุณพี่เก่ง(พนักงานสืบสวนกระทรวงคมนาคม) ขอบคุณพี่ต่อที่ทำให้เข้มแข็ง
ขอบคุณพี่หนุ่มที่ให้กำลังให้สู้ ขอบคุณพี่ไก่ที่คอยถามไถ่ตลอด
ขอบคุณพี่บอยที่คอยห่วงใยน้องคนนี้ ขอบคุณเจ้หมวยที่คอยตามข่าวตลอดและช่วยเหลือ
ขอบคุณพี่มนที่คอยสอนน้องคนนี้นะจ้ะ...และขอบคุณคนสำคัญ...พยานในที่เกิดเหตุค่ะ!!!
ตอนที่เข้าไปไกล่เกลี่ยที่ห้องสอบสวน..สุกานดาก็เตรียมกดบันทึกเสียงไว้เลย
แบบว่า..จะได้เอาคำพูดของคู่กรณีที่ข่มขู่เรา..ฟ้องกลับ
พอเห็นบันทึกเสียง...ไม่กล้ากันเลยนะ...พอตอนโทรมานี่แทบแดก..เอ๊ยกินหัวเลย
แม้ว่าร้อยเวรเจ้าของคดีจะชี้ว่าเล็กผิด...แต่เล็กไม่ยอม..ถ้าไม่ประมาทร่วมก็ไม่ยอมเหมือนกัน
จะให้ยอมได้ไง...เมื่อเด็กขับมาโดยไม่ผ่อนความเร็ว ไม่เปิดไฟ...ใครจะเห็นวะ!!
ถ้าสุกานดาไม่ยอม..ทางตำรวจก็ต้องทำสำนวนส่งฟ้อง...
ฟ้องก็ฟ้อง...จะได้โดนกันให้ถ้วนหน้า....
ไหนๆก็ไหนๆแล้ว...ตอนแรกบอกให้เราช่วยเบื้องต้น..ช่วยค่ารักษาเด็ก
ไหงมากลับลำอยากให้รับผิดชอบให้หมด...รับไม่ได้จริงๆ(พูดแล้วของขึ้น)
เมื่อวานมาก็เพื่อจะให้เราไปจ่ายเงินอีก...ฝันไปเถอะ...ลูกคุณผิดแท้ๆ
เมื่อเล็กไม่ยอม...ตำรวจก็เลยต้องไปหาหลักฐานเพิ่ม..
ซึ่งตอนนั้นเล็กกลับมาทำงานที่ออฟฟิศแล้วค่ะ...
เล่าให้พี่เก่งฟัง...พี่เก่งก็บอก..เตรียมทนายไว้..พยานหลักฐาน ฯลฯ
ศาลเดี๋ยวนี้เค้าไม่เข้าข้างรถคันเล็กหรอก..เค้าดูที่ลักษณะการขับรถ
บอกตามตรงว่าเหนื่อยใจอย่างแรงงงงงง
แล้วฟ้า...ก็เข้าข้างคนดี...เข้าข้างยังไง..เรามาดูกัน

เมื่อร้อยเวรจะต้องทำสำนวนส่งฟ้องไปที่ศาล
ก็ต้องหาพยานและหลักฐาน...ซึ่งเค้าก็ไปดำเนินการเร็วมาก
แล้ว..ความจริงก็ปรากฎ...ไม่ให้ปรากฎได้ไงล่ะคะ
เมื่อพยานบอกว่า..เด็กรูดเส้นกลาง(เส้นเหลือง)และเร่งเครื่องเสียงดังมาก
เท่านั้นแหล่ะคับ...ผู้หมวดของเรา...ถึงกับเหวอ...
ก็มันกลายเป็นประมาทร่วมนี่คะ...หุหุ...
แล้วผู้หมวดก็โทรมา..ซึ่งตอนนั้นเล็กลืมวางโทรศัพท์ไว้ที่โต๊ะกินข้าวอีกห้อง
กลับมาดูโทรศัพท์อีกที..เห็นมิสคอลมาสองสาย
แล้วก็message ขึ้นมาอีกสองข้อความ
ข้อความแรก..บอกว่า"โทรกลับหาผมหน่อย ผมมีเรื่องจะบอก"
คิดว่าพอเล็กไม่โทร..ผู้หมวดเลยส่งข้อความมาอีกครั้งว่า
"เรื่องดีนะ"
ตอนนั้นก็งงแหล่ะค่ะว่าน้องผู้หมวดเป็นไรมากเปล่า
แค่ไม่รับโทรศัพท์นึกว่าเรางอนรึไง!!! นึกแล้วก็ขำ..
แล้วผู้หมวดก็สรุปให้ฟังด้วยน้ำเสียงที่เรียกว่า...อ่อนหวานเชียว
(แหม...จะกินหัวตรูมาเป็นอาทิตย์..พอเจอของจริงแล้วมันพลิก..เสียงอ่อนเสียงหวานเชียวนะหมวด)
ผู้หมวดขอให้ช่วยเรื่องค่ารักษาพยาบาลเด็กให้..เพราะถ้าประมาทร่วม..เล็กมีสิทธิไม่ช่วยก็ได้
ก็บอกน้องไปตั้งแต่แรกแล้ว...เดี๋ยวปั๊ดหมั่นไส้ขึ้นมา..ไม่ช่วยซะเลย
พี่ไม่ถือสาหรอกนะ...สำหรับคู่กรณีพี่แค่สมเพชร แต่สำหรับผู้หมวดน่ะ
น่าตีให้ตายนักเชียว!!...ทีหลัง..ต้องหัดมองปัญหาให้ขาด
ลักษณะการล้มของรถมอไซค์ และวุฒิภาวะด้วย...พี่ได้แต่ขอให้ผู้หมวดได้รับไว้เป็นประสบการณ์นะจ้ะ

ขอให้สิ่งที่มันขวางกั้นระหว่าง"เรา"ทลายลงไปสักที
แต่...พี่อาจจะคิดไปเองก็ได้เน๊อะ...
สิ้นเดือนนี้ต้องลงไปใต้แล้ว..พี่ได้แต่ภาวนาว่า..ให้เราน่ะ ไม่เจอกับภยันอันตรายนะ
หวังว่า..พี่คงจะได้ยินน้ำเสียงยียวนของเราอีก
เพราะบางที..ในบางคำพูด..ของเราน่ะ..พี่รับรู้ได้..ถึงความห่วงใย
แต่...อย่าคิดไปเองเลยนังเล็ก...ยึดติดกับเรื่องเรียนดีกว่า..
อยากได้เกียรตินิยม..แล้วอ่านหนังสือรึยังล่ะเนี่ย..อุอุ

สำหรับคนบางคน...เตรียมตัวรอเช็คบิลนะคะ..คุณหนึ่ง ประพจน์
เพราะคนอย่างเล็ก....ถ้าจะสู้..ก็สู้จนถึงที่สุด


     Share

<< เมื่อเหตุการณ์..บีบให้ต้องกลับมาแข็ง(กระด้าง)อีกครั้ง!!น้ำเสียงยียวน..ที่ทำให้ยิ้มได้ทั้งวัน^^ >>

Posted on Wed 24 Nov 2010 16:47


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh