อัพไดฯย้อนหลัง...(อีกแล้ว)
เช้าวันศุกร์...อากาศดี๊ดี
ปิดหู...ปิดตา...ปิดใจ!!
bit....byte....word
เสียค่าโง่...เอ๊ย..ค่าปรับแต่เช้า...
สวัสดี...วันคล้ายวันเกิด..ของpuppy love นะจ้ะ
วัดค่าคน..ที่การแต่งกาย..งั้นหรือ??
เรื่องของประกันสังคม...
อัพไดฯวันเสาร์-อาทิตย์
รู้สึกดี..เพราะวันนี้แต่งตัวเรียบร้อย..อิอิ
การศึกษา...คือการลงทุน!!
อาการออกเมื่อเจอหนุ่มหล่อ...เหอเหอ(น้ำลายไหย)
เคยไหม๊..เสียใจกับการกระทำของตัวเอง...
วันนี้อารมณ์ดี..
เมื่อความรัก...มันแปรเปลี่ยน!!!
ความเหนื่อยกลับมาแล้ว
เมื่อไรจะหายเหนื่อย....
อัพได...วันศุกร์
เมื่อหมูโดนแมวกัด...
แล้วความวุ่นวาย...ก็ผ่านไป
ไอ้หนู...ยางหมดสภาพ!! ทำไมไม่บอกแม่ล่ะลูกกกก
ในยามที่ท้อแท้...
ชีวิตวันนี้..(ไม่รู้จะตั้งหัวข้อไร)
ของเล่นใหม่กับมือถือใหม่..เห่อซ๊า
ในที่สุดก็ได้เจอ Alice
เมื่อวาน..งานเกือบเข้า!!
สุขสันต์วันเกิด..พี่สาวแสนสวย../นัดกับมิล่า
กับอาการนอย...
วันจันทร์...วันแห่งความวุ่นวาย..และเงียบเหงา..
อัพไดฯย้อนหลัง...^^
ดวงไม่มี..วาสนาไม่เกิด
วีรกรรม...อีกแล้ว...
ศูนย์จีเน็ท...ประทับใจได้อีก
และแล้ว...ร่างกายก็ยอมแพ้...TT"
แม้จะป่วย...แต่ใจสู้ซะอย่าง...อุอุ
อยากให้หนึ่งวันมีมากว่า 24 ชั่วโมง..
ปวดตั๊ว ปวดตัว...
อ๊าย อาย..ทำไมไม่ดูให้ดีเนี่ย!!
เหวี่ยงแต่เช้า...




แล้วความวุ่นวาย...ก็ผ่านไป

หลังจากที่อดหลับอดนอนมาสองวัน...
ในที่สุด...งานด่วนและร้อน..ก็สำเร็จเสร็จสิ้นสักที...
หลังจากที่เมื่อคืน..กลับออกจากออฟฟิศเกือบห้าทุ่ม...
ถึงห้องอาบน้ำ...แล้วก็นั่งทำงานต่อยันตีสี่กว่าๆ...
ร่างกายคงคร่ำครวญว่า..ไม่ไหวแล้ว...เมื่อยจริงๆ..
หลับไปประมาณชั่วโมงกว่าๆ..เจ้โทรมาปลุก...
เจ้บอกว่า..อดทนหน่อย..งานจะได้เสร็จ...^^

ตัดสินใจลุกขึ้นมาทำงานต่ออีกครั้ง...กว่าจะเสร็จก็ปาเข้าไปตอน08.35
แต่ระหว่างนั้นก็อาบน้ำแต่งตัวไปด้วยแหล่ะค่ะ...เพราะงานโปรแกรมยังไม่เสร็จนี่นา..แหะๆๆ
หลังจากทำเอกสารเสร็จ...มันก็โล่งแบบ...มากมาย...
นั่งปั่นโปรแกรมอีกนิดนึง..เพราะทำโครงไว้แล้ว...เพียงแต่มาจัดแต่งให้มันดูเรียบร้อยขึ้น..
สักพักพี่ที่ต้องใช้งานโปรแกรมก็มาถึง...เราก็เทรนการใช้งานให้เค้าไป...
เรียกว่ากว่าจะเสร็จงานรอบเช้าอีกที...ก็ปาเข้าไปบ่ายสอง...เง้อ

แล้วเจ้าเล็กก็จรลีแอบย่องออกไปกินข้าว...หิวมากกกก...
ความจริงตั้งใจอยากจะอัพไดตั้งแต่วันจันทร์แล้วค่ะ...
แต่....มันมีเหตุ!!!

เช้าวันจันทร์...วันที่อาหารเป็นพิษ...จนไข้ขึ้น
ตั้งใจว่าจะเข้าออฟฟิศแต่เช้า...แต่ว่า..ปวดท้องมาก
มวนท้องตั้งแต่ตอนตีห้า...ยาวมาจนเกือบแปดโมง...กว่าจะได้ถ่าย..
ตัดสินใจไม่ไปทำงาน..โดยแจ้งข่าวกับพี่ๆที่ทำงานว่าป่วย..
พี่ๆเค้าก็ใจดี...บอกกลับมาว่า"ดีแล้ว...จะได้ผอม" น่านนน...ซะงั้น
พอเคลิ้มๆจะหลับ...ไอ้อาการปวดท้องก็ตามมากวนใจ..เรียกว่าไม่ได้นอนกันเลย..TT
ไม่รู้ว่าทำกรรม...โดยการแกล้งคนจะนอนที่ไหนไว้หรือเปล่า..

เช้าวันอังคาร...วันที่งานเยอะและยุ่งมากกกก
วันนี้งานที่ดำเนินมา...ก็เริ่มถึงจุดไคลแม๊ก..เมื่อเจ้านายเรียกไปคุยว่า...???
"ค่ะๆ ได้ค่ะ" แต่ในใจก็ไม่วายหวั่น..เพราะรายละเอียดเยอะมากกก
เอาวะ...สู้ๆ..
วันนี้เลยเป็นวันที่เริ่มวุ่นวายอย่างหนัก...
กลับบ้านมา...เหนื่อยมาก..ไม่มีแรงดูพ่อประจักษ์กับวนิดาเลยอ่ะ
เลยตัดสินใจ..."หลับ" ซะงั้น 5555

เช้าวันพุธ...วันนี้งานก็เยอะ...ได้อีก...
วันนี้ต้องรีบปั่นงานอย่างยิ่งยวด..เพราะพรุ่งนี้ต้องส่งเอกสารให้กับทางG4Sและ Thai Customs ค่ะ
ความวุ่นวายก็บังเกิด...โดยที่เล็กไม่มีเวลากินข้าวเลย...
ช่วงพักก็ยังต้องนั่งทำงาน(โถ..น่าสงสาร) ให้น้องซื้อมาม่าเข้ามาสองห่อ(อิอิ...เยอะ)
หลังจากท้องมันทนร้องไม่ไหว..ก็ซัดมาม่าไปตอนบ่ายสอง....
ทำงานยันสองทุ่ม...รู้สึกว่าเหนื่อยมาก...รีบด้วย..แต่งานก็ยังไม่เสร็จ..(ตูดร้อน..อิอิ)
กลับบ้านมาด้วยความเหนื่อยอ่อน...เดินไปหาอะไรกินอยู่ร้านเจ้...ให้ตังก์เจ้ไปร้อยนึง..
กินเกือบหมดร้อยนึงเลยอ่ะ...(ให้มันได้อย่างนี้)

เช้าวันพฤหัส...วันนี้วันตายของนังเล็กแล้วววว
วันนี้ต้องส่งเอกสารแล้วค่ะ...ยังไม่เสร็จเลย...เหลืออีกเยอะ...นัดสี่โมงเย็น..ส่งจริงหกโมง..
(แหะๆๆ ก็มันทำไม่ทันนี่นา) นั่งปั่นตาลายเลยค่ะ...แล้ววันนี้ก็อผลสอบข้อเขียน..ว่าผ่านหรือเปล่า^^
อุตส่าห์รีบมาแต่เช้า...แต่เวปดันประกาศว่า..เค้าประกาศตอน18.00 เฟ้ย..เอ่อ..ค่ะ
เค้ามาดูตอน18.00 แต่สุกานดาดันดูลิงก์ผิด..ไปดูภาคค่ำ(ทั้งๆที่ตัวเองสอบภาคเสาร์-อาทิตย์ไว้อันดับหนึ่ง)
ตอนแรกเห็นไม่มีรายชื่อตัวเอง..ก็แอบนึกเสียดาย...แต่ก็ไม่เป็นไร...ไว้เทอมหน้าก็ได้..
แล้วก็คลิ๊กไปดูอีกลิ้งค์นึง...ซึ่งดันนึกว่าเป็นภาคค่ำ(แต่จริงๆเป็นภาคเสาร์-อาทิตย์) แล้วมีชื่อตัวเอง..
ตอนนั้นแทบกรี๊ด...เครียดๆงานอยู่...ยิ้มจนแก้มปริเลยเรา...
พอมาดูที่หัวว่าเป็นภาคเสาร์-อาทิตย์อีก..ยิ่งแทบอยากจะบินเลย...(ตัวหนักขนาดนี้..โดดให้ขึ้นก่อนเถ้อะ)
แล้วก็รอ..มาสอบสัมภาษณ์ค่ะ...แต่วันนี้ต้องเร่งทำงาน..เพราะเดี๋ยวเจ้านายบินไปต่างประเทศไม่ได้..
ทำงานอยู่ที่ออฟฟิศยัน23.00 แล้วก็กลับมาทำงานต่อที่ห้องอีก...กว่าจะได้นอนจริงๆ..ก็ปาเข้าไปเกือบ04.30 ตื่นตอน05.50 เรียกว่านอนไปชั่วโมงกว่าๆ...TT

เช้าวันศุกร์....วันนี้เจ้านายบินแว้ววววว...
วันนี้ตื่นตอน05.50 ต้องรีบมาปั่นงานต่อ...เรียกว่า..ทำงานไปอาบน้ำไปเลยล่ะ..เสร็จงานตอน 08.30 รีบไปที่ออฟฟิศ...งานเสร็จแล้ว..สบายใจอย่างแรง..เหลือแค่โปรแกรมนิ้ดดดดหน่อย..ซึ่งก็เสร็จทันก่อนเที่ยงอยู่ดี...(เก่งจริงๆเด็กคนนี้) อย่างนึงที่เห็นได้ชัด...น้องๆพี่ๆที่ออฟฟิศช่วยกันอย่างขยันขันแข็ง..แล้วก็..ให้กำลังใจเล็กอย่างสูง...ขอบคุณค่า...คือ..มีการไล่ให้ไปนอนด้วยอ่ะ...ชอบบบ..แต่เอาเข้าจริงก็นอนไม่หลับ..ตามันค้าง...
กลับมานอนที่ห้อง...วันนี้เหนื่อย..แล้วก็หายเหนื่อยแล้ว...พรุ่งนี้เตรียม..สอบสัมภาษณ์...

เช้าวันเสาร์...วันนี้มาสอบสัมภาษณ์เข้าเรียนต่อที่ม.พระจอมเกล้าธนบุรีค่ะ
เค้านัด09.00 แต่มาถึง..เค้าก็บอกให้ไปนั่งรอข้างบน..เพราะอาจารย์สัมภาษณ์ภาคค่ำอยู่...
รอยัน10.30 ...ถึงได้ฤกษ์ลงมาสัมภาษณ์...ได้บัตรคิวที่ 169 อาจารย์ที่สอบสัมภาษณ์เป็นผู้ชาย..
เห็นแว่บแรก...นึกถึง อ.กิ๊ฟ อาจารย์ที่ม.ราชภัฎธนบุรี...อ.กิ๊ฟใจดี..ตลก...และก็..เข้าใจนักศึกษา
การพูดคุยเป็นไปอย่างเรียบง่าย..แต่..คำถามที่เจอ..เอ่อ...แอบฮา...
"ตอนนี้ทำงานที่บริษัทอะไร...ที่ไหน..ตำแหน่งอะไร..ช่วยเล่าProcess การทำงานให้ฟังหน่อย"
ตอนนั้นแอบคิดในใจ...เรามาสัมภาษณ์เข้าทำงานหรือเข้าเรียนฟระ..555
เล่าๆไป..อาจารย์ก็ถามว่า..ดูงานคุณก็สบายๆดี..ทำไมถึงอยากมาเรียน..
"ก็เพราะมันสบายไงคะ...เลยอยากมาหาความรู้ใส่ตัว...ดีกว่าปล่อยเวลาให้เปล่าประโยชน์"
ซึ่งนั่นคงเป็นคำตอบที่อาจารย์เอง..คงพอใจพอสมควร..
แล้วก็พูดถึงเรื่องภาษาอังกฤษ...เพราะทีนี่...ข้อสอบ..หนังสือ..อังกฤษล้วน..ไม่มีภาษาไทย
ทั้งๆที่ไม่ใช่ภาคอินเตอร์ฯ...แต่..TT
คุณต้องเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มนะ...แต่อังกฤษคุณสอบเข้ามา..ถือว่า."เหมือนจะดี"
เอ่อ..ยังไงหว่า...อาจารย์เห็นหน้าเล็กเป็นประมาณว่าคืออะไร..ก็เลยอธิบายต่อว่า
ผลสอบอังกฤษคุณน่ะ...ได้42 เต็ม100 ถือว่าดีในระดับนึง เพราะมีคนที่ได้น้อยกว่าคุณเยอะเลย...ได้20กว่าๆ...
เล็กก็เลยขำๆ...แล้วก็บอกว่า..อังกฤษได้ไม่ถึงครึ่งก็ถือว่าไม่ดีน่ะค่ะ...แล้วตอนสอบก็ทำไม่ทัน..
เพราะ Reading เยอะมาก...25 ข้อหลังต้องทิ้งไปเลย..คงได้จากTense แล้วก็ Gramma มากกว่า
เรียกว่า75ข้อที่ทำ ได้ 42 ก็ถือว่าโอเคเน๊อะเล็ก..อิอิ...
แล้วอาจารย์ก็ทำหน้าเป็นห่วง..เพราะตำราเป็นภาษาอังกฤษ...คุณต้องขยันนะ..
ส่วนGRE นั้น ผลสอบรวมๆถือว่าดี..อิอิ..(เก่งเหมือนกันแฮะ)
เมื่อวานคุยกับพี่โย..พี่โยรู้ข่าว..ก็แสดงความยินดี..แล้วก็คงจะเก็บหนังสือไว้ให้รุ่นน้องคนนี้ต่อไป..เย้ๆ
แต่พี่โยก็ชมด้วย..เพราะตอนพี่โยสอบเข้าน่ะค่ะ..พี่โยสอบถึงสองรอบด้วยกัน..กว่าจะติด...
แล้วพี่โยไม่นึกหรอ..ว่าอย่างไอ้เล็กเนี่ย..ฟลุ๊ค..555
เล่าตอนสัมภาษณ์ให้พี่โยฟัง..พี่โยยังบอกเลยว่า..ได้อังกฤษ 42 ถือว่าไม่น้อยนะ..เพราะตอนพี่สอบพี่ได้น้อยกว่านี้...แป่ววว
พี่โยบอก...ไอ้อ๋องพอรู้ว่าแกเรียน..มันจะเรียนมั่ง...เลยฝากบอกว่า..มาเลย..เดี๋ยวชั้นจะเป็นรุ่นพี่แกเอง555(ได้ที)
เล็กมีการคุยทับพี่โยไปว่า.."พี่โย..เดี๋ยวเล็กจะแต่งตัวสวยๆไปเรียน...แบบว่า..ผู้ชายเยอะ55555) พี่โยมีแซว...เสียงแกหื่นมาก..555

เช้าวันอาทิตย์...ตื่นสายหน่อย..เดี๋ยวต้องทำงานบ้าน
วันนี้แว่บมาดูผลสอบสัมภาษณ์ที่ร้านของเพื่อนแถวๆบ้าน(ร้านเจ้านุ๊ก)
ก็เป็นไปตามคาดหมาย...ต้องเรียนปรับอังกฤษ FUN I
แล้วก็ทั้งรุ่น 75 คน...มีผู้หญิง23 คน...แสดงว่า..ผู้ชายเยอะกว่า..
แต่มีเสียงเจ้านุ๊กบอกว่า..ผู้ชายแน่เร๊อะ..เกย์เปล่าวะ!555
ทำไมน๊า..ชอบเอาเรื่องจริงมาพูดเล่นฟระ..55
อาทิตย์หน้าทั้งอาทิตย์..สบายแล้วค่ะ...เดี๋ยวจะเอาเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ไปดู..
หลังจากอดหลับอดนอนมาหลายวัน...
มันก็คุ้มนะคะ...เพราะเล็กเหนื่อยแค่คนเดียว..ดีกว่าเหนื่อยหลายคน..
แต่..มันก็ได้เห็นผลงาน...ที่ทำให้เจ้านายเค้ารักเราเหมือนลูกอ่ะเน๊อะ..^^

ปล. ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ...ไม่ว่าจะเป็น หนูออน(แม่มดน้อยจัมโบ้) น้องต้า เพื่อนเอ๋(แม่หมีผู้น่ารัก) แม่เอ(ที่มีลูกชายชอบโมเดลเหมือนกัน^^) น้องแพร..ที่ชอบเรื่องธรรมะและส่งข้อคิดดีๆมาให้พี่อ่าน พี่ที่ใจดีแห่งhttp://chance.diaryclub.com/ คุณแม่น้องวีนัส..แล้วเรานัดเจอกันที่ซีคอนเน๊อะ น้องจิม..ที่ทำให้พี่รู้ว่า..พี่มีน้องที่น่ารักอีกคน พี่ต่อ..พี่ที่ใจดี..(เมื่อไรจะมาบริจาคยางรถสักทีล่ะพี่ อุอุ) เพื่อนอ๋อง..ที่อยากเรียนตาม..หลังจากเห็นเล็กสอบติด.. หนูเอ๋ที่เราคุยกันตลอดเวลา..ขอบคุณที่เล็กมีเพื่อนเพิ่มนะจ้ะ พี่โย..รุ่นพี่ที่คอยแนะนำแต่สิ่งดีๆให้น้องคนนี้... พี่วรรณที่ยังนึกถึงน้องนักศีกษาฝึกงานคนนี้เสมอ... เฮียเอสที่เอาหนังสือประวัติหลวงปู่ทวดมาให้อ่าน(เล็กชอบบบหนังสือแบบนี้) เจ้หมวย..ที่เปรียบเสมือนแม่คนที่สอง เฮียโบที่เปรียบเสมือนพ่ออีกคน ลุงติ่งที่คอยสั่งสอนหลานคนนี้ให้เป็นคนดี ลุงต่อที่คอยตักเตือนเวลาเล็กบ้าๆบอๆ เจ้าเบลล์ที่ทำให้พี่ได้เห็นว่า..วัยรุ่นเดี๋ยวนี้..น่าเตะ..เอ๊ย..เป็นยังไง555 เจ้านายใจดีและเพื่อนร่วมงานที่พร้อมจะช่วยกัน..เมื่อเราต้องเร่งงานจริงๆ..ถึงแม้ตอนนี้ขั้วการเมืองจะเปลี่ยนไปแล้วก็ตาม(เปลี่ยนมาเป็นขั้วเราแล้วล่ะ 555) และยังมีอีกมากมายที่เล็กยังไม่ได้เอ่ยถึง...ทั้งพ่อและพี่ชายด้วย..ไม่ต้องเอ่ยถึง..แต่..ใจเล็กคิดถึงพวกเค้าเป็นคนแรกค่ะ.. สำหรับใครที่ยังไม่ได้เอ่ยถึงอย่าน้อยใจนะคะ..เล็กรักทุกคน55

ปล2. เล็กรู้..ว่าพี่ก็ดีใจกับเล็กด้วย...ขอบคุณนะคะ...

     Share

<< ไอ้หนู...ยางหมดสภาพ!! ทำไมไม่บอกแม่ล่ะลูกกกกเมื่อหมูโดนแมวกัด... >>

Posted on Sun 26 Sep 2010 13:05


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh