เมื่อไรจะหายเหนื่อย....
อัพได...วันศุกร์
เมื่อหมูโดนแมวกัด...
แล้วความวุ่นวาย...ก็ผ่านไป
ไอ้หนู...ยางหมดสภาพ!! ทำไมไม่บอกแม่ล่ะลูกกกก
ในยามที่ท้อแท้...
ชีวิตวันนี้..(ไม่รู้จะตั้งหัวข้อไร)
ของเล่นใหม่กับมือถือใหม่..เห่อซ๊า
ในที่สุดก็ได้เจอ Alice
เมื่อวาน..งานเกือบเข้า!!
สุขสันต์วันเกิด..พี่สาวแสนสวย../นัดกับมิล่า
กับอาการนอย...
วันจันทร์...วันแห่งความวุ่นวาย..และเงียบเหงา..
อัพไดฯย้อนหลัง...^^
ดวงไม่มี..วาสนาไม่เกิด
วีรกรรม...อีกแล้ว...
ศูนย์จีเน็ท...ประทับใจได้อีก
และแล้ว...ร่างกายก็ยอมแพ้...TT"
แม้จะป่วย...แต่ใจสู้ซะอย่าง...อุอุ
อยากให้หนึ่งวันมีมากว่า 24 ชั่วโมง..
ปวดตั๊ว ปวดตัว...
อ๊าย อาย..ทำไมไม่ดูให้ดีเนี่ย!!
เหวี่ยงแต่เช้า...
มีรูปมาให้ทายกันอีกแล้ว...คิดว่าของจริงหรือของปลอม 55
วันอังคาร..แต่ก็สุขได้...
Meeting แต่เช้า...กับนิทานกวาดความมืด
มีรูปบางอย่าง..อยากให้ลองทายดูว่าคืออะไร??
วันนี้จะมาแนะนำวิธีการแปะรูปง่ายๆกันค่ะ
ถ้าเลือกได้...ให้ตายจากกันไปเลยคงดีกว่า
เหน็ดเหนื่อย...กับคนที่เรารัก...
เรื่องจริง...ที่ไม่ได้อิงนิยาย...ตอน การรอคอย...ของหัวใจดวงหนึ่ง
รับเงินเดือนแต่เช้า....^^
เรื่องจริง...ที่ไม่ได้อิงนิยาย...ตอน คำสาบาน (End)
เรื่องจริง...ที่ไม่ได้อิงนิยาย...ตอน คำสาบาน 2
เรื่องจริง...ที่ไม่ได้อิงนิยาย...ตอน คำสาบาน
เรื่องของทรัมพ์ไดร์ฟแท้และเทียม...
เรื่องจริง...ที่ไม่ได้อิงนิยาย...ตอนเรื่องเศร้าๆของนักแต่งเพลง
ทริปไหว้พระเก้าวัดของฉัน....(ชื่อเหมือนเรียงความเลยแฮะ อิอิ)
ออกไปลั๊นลานอกออฟฟิศ...ช๊อบชอบ




อยากให้หนึ่งวันมีมากว่า 24 ชั่วโมง..

ช่วงนี้ภาระกิจค่อนข้างรัดตัวค่ะ...รู้สึกว่าเวลาวันๆนึง..ผ่านไปเร็วฉิบเป๋งเลย...TT
ตื่นเช้ามาก็ต้องรีบไปทำงาน...พอมาถึงที่ทำงานก็ต้องทำงานที่ได้รับมอบหมายอีก..
ช่วงพักกลางวันเพียงแค่ 45 นาทีช่วงนี้..เลยกลายเป็นนาทีทองเลยค่ะ...
รีบกินข้าวให้เสร็จภายในสิบห้านาที..พอเวลาตั้งแต่13.30-13.35 เล็กจะเดินต๊อกแต๊กไปยังสถานที่นึงค่ะ
สถานที่นั่นอยู่ใกล้ๆกับที่ทำงาน...ช่วงนี้...คนที่นั่นคงเห็นเล็กประจำแล้วล่ะ...^^"
ที่นั่นคือ..."วัดธาตุทอง" ค่ะ วัดที่อยู่ติดกับถนนสุขุมวิท..และตรงสถานีรถไฟฟ้าเอกมัย
ช่วงเวลาหลังบ่ายโมง...ที่นี่คนจะไม่ค่อยเยอะและพลุกพล่านเท่าไร...
ช่วงเวลาครึ่งชั่วโมงก่อนที่จะต้องเข้าไปสู้รบปรบมือกับการทำงานอีกรอบ..เล็กก็ขอพักจิตที่วัดนี้แล้วกันค่ะ...
กิจวัตรประจำเลย..ก็คือจะไปหยอดตู้ค่าน้ำค่าไฟวันละ "2บาท"อิอิ..หรือมากกว่านั้น 3 บาทบ้าง 5 บาทบ้าง(มีคนแนะนำมาอย่างนี้^^)
แล้วเล็กก็จะหยอดตู้ทำสังฆทาน ตู้ชำระหนี้สงฆ์ และตู้ดอกไม้ธูปเทียน อาจจะนิดหน่อยนะคะ...แต่เล็กเน้นจำนวนครั้ง อิอิ
ช่วงนี้พยายามหลังจากไหว้เสร็จก็สวดมนต์ด้วย..เพราะตอนนี้ก่อนนอนมิสามารถแล้วค่ะ...
เหนื่อยจนหลับปุ๋ยทุกคืนเลยช่วงนี้....เหน็ดเหนื่อยจากงานประจำ(ช่วงเวลาราชการก็แอบเล่นซะเยอะ55)
กลับมาบ้านก็ต้องมารบกับเจ้าเด็กดื้ออีก...กว่าจะออกจากบ้านเจ่...ก็ห้าทุ่มครึ่งแล้ว...
กว่าจะถึงห้องตัวเองก็เกือบเที่ยงคืน...เป็นอย่างนี้ทู้กกกกกวัน...
สอนหนังสือน้อง..จนตัวเองไม่ได้อ่านหนังสือตัวเองเลย...TT ต้องจัดเวลาใหม่ให้กับตัวเองเสียแล้ว
อยากให้ทุกๆวันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง...เพราะยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย...หมดเวลาไปหนึ่งวันอีกแล้วอ่ะ
เช้านี้ตื่นมาพร้อมกับความอ่อนเพลีย...ร่างกายได้รับการพักผ่อนเพียงพอ..แต่..มันคงมีความเหนื่อยสะสม...
ปวดหัวชะมัด...ได้แต่บ่นในใจ..แต่ก็ต้องลุกขึ้นมารีบอาบน้ำ แปรงฟัน แต่งตัวไปทำงาน...
ปกติเช้าๆจะมีน้ำมูกบ้าง...แต่วันนี้หนักหนาหน่อยตรงที่..ทั้งจาม ทั้งมีน้ำมูก...และก็ปวดหัวร่วมด้วย..
อาจจะเพราะเป็นภูมิแพ้วันนี้มันก็เลยหนักหน่อยละมั้ง...เฮ้อ...
มาถึงที่ทำงานน้องที่ออฟฟิศก็เม้าท์กระจาย...ในเวลาที่พี่มันต้องรีบทำงานไปด้วย..แต่ก็ฟังมันได้นะคะ55
ฟังน้องไป เถียงกับมันไป...มือก็คีย์งานไป..เอากะเค้าสิ๊สุกานดา...แต่ระหว่างนั้น..จามจนหน้าแดง..น้ำมูกเยอะมาก..
เป็นอย่างนี้จนกระทั่งบ่าย...น้ำมูกลดลง..ไม่มีอาการจาม..แต่ปวดหัวแทน..เอาวะ..สมองยังสั่งการว่าไหวน่า...
หลังจากพักกลางวันเสร็จก็กลับมาคุยงานกับเจ้านายต่อ..^^
แล้วตอนนี้ก็ปั่นงานสุดฤทธิ์...แต่...I can do!!!
วันนี้วันไหว้..เลยได้กินขนมเยอะแยะเลยค่ะ..ที่สำคัญอร่อยด้วย..อิอิ
เมื่อกี้ไปแอบจิ๊กซาลาเปากับขนมเทียน...อาหย่อยยยย...
หลังจากกินเสร็จมีการเดินมาบอกเจ้าของขนมพวกนี้ด้วยนะว่า.."เฮีย...ซาลาเปาอร่อยอ่ะ"(กินทั้งๆที่เค้าไม่ได้เรียกเล้ย55) รู้สึกเหมือนเข้าตัวแฮะ..หลังจากเมื่อวานพึ่งบ่นไปเอง...แต่ที่นี่ของกินเยอะ..เหลือทุกครั้งค่ะ...อย่างน้อยเวลาเล็กกินอะไร...เล็กก็นึกถึงว่าต้องมีคนกินด้วยอีกเสมอ..
เอาล่ะ..วันนี้อัพแค่นี้แล้วกันเน๊อะ...ปวดหัวอ่ะ..ไม่อยากพิมพ์เยอะ(นี่ขนาดไม่เยอะนะเนี่ย)

ขออนุญาตพูดถึงวันที่โทรหาป๊าหน่อยนะคะ
ป๊า : เมื่อกี้โทรมา..ป๋ารับไม่ทัน..มีไรเปล่า
น้องเล็ก : อ๋อ...วันที่12เดือนหน้าไปทำบุญกัน
ป๊า : ไปสิ่ ไปที่ไหนล่ะ??
น้องเล็ก : น้องเล็กอยากไปวัดโบสถ์วรดิษฐ์ ที่มีเด็กกำพร้าเยอะๆน่ะป๋า พอดีมีคนเค้าฝากของไปบริจาคด้วย
ป๊า : แล้วมันอยู่ที่ไหนล่ะ??
น้องเล็ก : ป่าโมกไง...ป๋าไม่รู้จริงอ่ะ??
ป๊า : ใช่ป่าโมกหรอ...ป๋าว่าไม่ใช่นะ
น้องเล็ก : (เอาแล้วตรู...คนพื้นที่ทำเราสับสนอีกแล้ว..อิอิ)ใช่ดิ่(เสียงสูงปรี๊ด)..น้องเล็กสืบมาแล้ว..ทำบุญเสร็จเดี๋ยวเราไปเที่ยววังปลากัน..น้องเล็กเห็นป๋าบ่นอยากไปตั้งนานแล้วนี่..
ป๊า : วังปลาที่ไหน..เค้าเรียก"วังมัจฉา"(อันนี้พ่อไม่ได้มุกนะคะ..เพราะเสียงซีเรียสมาก)
น้องเล็ก : ก็นั่นแล่ะ..มัจฉาไม่ได้แปลว่าปลาไง๊!! (น้ำเสียงกวนติวนิดๆแกมขำๆ)
ป๊า : ก็เค้าขึ้นป้ายว่าวังมัจฉาป้ายใหญ่เลย..จะเรียกว่าวังปลาได้ไง(เอากะเค้าสิ๊...เถียงคอเป็นเอ็น)
น้องเล็ก : อื่ม...มัจฉาก็มัจฉา(ยอมจำนน^^)


ปล. ความรู้สึกตอนนี้...สับสน...บางทีก็ยังรู้สึกว่ารัก...ยังคิดถึง...แต่บางทีก็เกลียดจนอยากจะเอาส้น..เหยียบหน้าพวกมันแล้วประจานความเลวให้รู้แล้วรู้รอดไป...เฮ้อ..ใจคนยากแท้หยังถึง..

     Share

<< ปวดตั๊ว ปวดตัว...แม้จะป่วย...แต่ใจสู้ซะอย่าง...อุอุ >>

Posted on Tue 24 Aug 2010 18:20


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh